Papatyacan kuzenin konuşmak için konuşmuş dur sana kendimden bahsedeyim. 2011 yılında evlendim en başından beri bebek istedik olmadı 1 sene sonra anca tedaviye başlandı. O kadar ilaç şu bu gebe kaldım 1 hafta sonrasına düşük oldu. Dedim demekki nasip değilmiş. 2013te tüp bebek yaptık olmadı 2014te yaptık oldu düştü 2015de yaptım tutmadı 2017de yaptım tuttu ikiz bebek düştü o da. Dedim yeter psikolojik olarak iyi değilim ne onun bebeğine seviniyorum ne bunun gebeliğine git gide yalnızlaşıyorum. Doktorlar da bir şeyin yok kilo ver deyip iyice psikolojimi bozuyordu. Daha sonra zayıflamaya karar verdim hayatımı değiştirmeye karar verdim. 3 ayda 15 kilo verdim Temmuz ayında tatile çıktık hem psikolojik olarak hem de kadınsal olarak kendimi daha iyi hissediyordum. O ay hamile kalmışım kızıma ummadık bir anda. Gebeliğim 9 ay boyunca harika geçti ne bir ağrı ne bir sızı. Doğum geldi çattı sancılarım gelmeye başladı gittik hastaneye bebeğimin kalbi hızlı atıyordu ya bebek riskse girecekti beklersen ya da ben acil sezaryene alındım. Bebeğim doğdu 1 saat sonra gözlerini yumdu annesinin umudu bırakıp gitti. Şükrettim sabrettim asla isyan etmedim , etrafımdaki gereksiz insanları çıkardım hayatımdan. Kızımın vefatından 4 ay sonra gebe kaldım Allaha şükürler olsun şimdi 23 haftalık gebeyim 1 oğlum olacak. Bak ben onca tedaviye rağmen kendiliğinden gebe kaldım. Pes etme kulağını tıka herkese , senin ne yaşadığını sadece sen anlarsın. Seni çok iyi anlıyorum diyenler kendi ne anlamak isterse onu anlayan tipler. Allaha şükret rabbim ol derse olur. Evlatlık konusunda hiç düşünmedim ben evlatlık edinmeyi belki koruyucu aile olabiliriz ama evlatlık yapamam o bebeğe o çocuğa yazık diye düşündüm. Sabret dua et canım rabbim en güzelini nasip edecektir 🤲🤲❤️❤️