Bende doğum hikayemi sizlerle paylaşmak istedim..
Öncelikle her bebek gerçekten nasıl doğmayi istiyorsa kendi belirliyor.. normalin aksi olunca eksik anne asla olmuyorsunuz, kendinizi asla yipratmayin üzmeyin 🙂
40+5 e kadar nişanim suyum gelmeden bekledim 🤷🏻♀️ bir umut diyerek :) doktor kontrolunde doktor gunumun gectigini suni ile başlatmak istediğini belirtti. Olmazsa sezeryena geçecektik çünkü bebek iri olarak belirtmişti gittiğim tüm doktorlar.Yalniz sifir acilma ile..normale takigim ya illa öyle olacak diye 😁😀 41.haftada sabah 8 de yatıs yapıldı 3 e kadar sanciyi cektim fakat bende güç kuvvet kalmamıştı.o vakite kadar ancak 2-3 cm acikligim oluştu. Hemsireler surekli ikinmaya kuvvetimin olup olmadigini sorup durdular, isimin gerçekten zor olduğunu düşünüyorlardı çünkü.. ve benim takatim kalmamisti. Doktorun tabiri caize paçasına yapışıp beni sezeryene almasını dayanamadigimi soyleyerek o kadar sanciyi cekmis olmayı yanima kâr kaldi diyerek alindim doğuma.. tek hatırladığım soğuk ameliyathane, hemşireler uyumam ve uyanır uyanmaz kizimi sormam 😁😀 3950 topalak bir kız vardi yanımda ♥️ keşke biraz daha pes etmeyip dayansamiydim diye kendimi çok sorgulamadim desem yalan olur ama her doğum ayrı bir hayat penceresi,boyle olmasi gerekiyormuş dedim kendimce. Niyet ettim ikinciye 😁 darisi tuuum hamislerin başina saglikla, en güzel şekilde, bebeğiniz için en uygun şekilde nasılsa güzel bir doğum temenni ederim 😘♥️