Gebelik şekeri, plesanta kireçlenmesi ve en sonunda benimde normal doğum korkum birleşince spinal anestezili sezeryan ı tercih ettim. Anestezi uygulamasına sinek ısırığı bile denek fazla bence bi tırnak değmişcesine yumuşaktı. Fakat sonra anestezinin etkisini hissetmeye başladıktan sonra herşey tuhaflaştı. Bomboş bi hisse kapıldım o çekiştirme, bedenimi kontrol edememe, boş öğürme, baş dönmesi beni çok ama çok zorladı. Çocuğumun ağlamasını duyunca bir ağlamaya kapıldım fakat yüzünü bile o bomboş hissiyat içinde algılayamadım. Odaya geçince beni kayıncalidem kuzenim gelinimiz ve annem bekliyordu. Onların desteğiyle uzandım doğruldum ilk emmede oğlum memeyi kaptı fakat sonrasında süt gelmeyince her memeye yaklastirmamla ağladı. Ayaklanmamla acılarımın başlaması bir oldu. Defalarca ağrı kesici aldım fakat banamisin demedi. Karına bastırma muhabbetide başlı başına çok zor… kendimi yürümeye odakladım bol bol yürüdüm sigara kullanıyorum içmeye çıktım felan yok toparlanamiyorum. Gaz çıkarma sorunu çok uzun vakit aldı. Gece 3 te çıkarabildim oda binbir zahmetle. Eve geldim gelir gelmez dusuma girdim biraz bebegimle ilgilendim fakat acılar hala beni benden alıyordu. Ağrı kesicilerimi alıyorum ama gene kötüyüm gene kötüyüm ağlaya ağlaya yürüyorum resmen çocuğum memeyi tutmadı tutsun diye onu zorlamak kucagımda bekletmek istiyorum agrılı bedenim buna izin vermiyor. Napcağımı bilmiyorum.. En ufak bir normal doğum ihtimalim vardı da buna kullanamadıysam diye kendime çok kızıyorum. Bıçak yarası ne zor birşeymiş… siz siz olun çok zorda kalmayınca sezeryana yönelmeyin. Tamam sancısız doğuma giriyoruz fakat sonrasındaki bıçak ağrısı berbat birşey… ben nasıl toplanabilirim. Nasıl kendime gelebilirim..