Herkese merhaba güzel anne adayları , benim hikayemde 2 Ocak’ta sabah suyumun gelmesiyle başladı. ‘Pat’ diye bi sesle eklemlerimin çıtladığını düşünerek tuvalete kalktım ve suyumun geldiğini farkettim . Eşimi kaldırıp hazırlandıktan sonra hastaneye gittik. Nst’de sancılarım çok hafif çıkıyordu . Alttan muayenede(kendimi kasmasaydım canım yanmayacaktı sakın korkmayın , kasmayın o yüzden :) açılmamın olmadığını, çocuğun kanala girmediğini söyledi doktor. Ben de saatler boyu sancı çekip sonu belirsiz bi duruma gireceğime sezaryen olmayı kabul ettim. Hazırlıklar başladı. Çok sakin girdim , ameliyat ekibi keyifliydi. Oturtup eğilmemi istedi anestezi uzmanı. İğneyi hiçbir şekilde hissetmedim . Dakikalar sonra ayaklarımda bi sıcaklık hissettim. Dokunulduğunu hissediyorum ama acı yok kesinlikle çok değişik bir histi. 10 dakika geçti geçmedi bi ses duydum derinden bi baktım ki benim ki gelmiş 😂 küçücüktü karnımda olduğuna çıktıktan sonra bile inanamadım .. Öpüş koklaş yaptıktan sonra babasına götürdüler o an vücudumda bi boşluk hissettim midemin bulandığını söyledim hemen iğne yaptılar anında geçti sakinleştirici vurdular . Şarkı söyleye söyleye ameliyatı bitirdik odamıza çıktık . 3,4 saat sonra ayaklarımı hissetmeye başladım , sondayı çıkartırken hiçbirşey hissetmedim sadece idrar yaparken hafif bi yanma oldu o kadar :) Hemşireler kontrole geldiklerinde karnıma bastırdılar istemsiz hemşirenin elini ittim saniyelik bi acıydı 🥰😇ilk kalkış zamanı geldiğinde ise çok korkuyordum dikişlerim atar diye 😂 derin nefes alıp destekle rahatlıkla kalktım saat başı kalkıp yürüdüm , ertesi gün kendi başıma kalkıp giyinebildim sakın korkmayın o yüzden . Atlasım 2.750 kg doğdu .. Tavsiyelerim ;
Herkes gibi depend 👍
Önden çıtçıtlı olabilirse gecelik .. Sorularınız olursa seve seve cevaplarım 🥰 Herkese şimdiden iyi doğumlar diliyorum 🙏🏻