39+4 de bi cumartesi günü uyandık. Haftalardır düzenli ağrılarım vardı. Bi gün önce amerikadan bi arkadaşımız gelmişti ve onu gezdirdik. Hatta 1.5 km yolu yürüyerek eve döndüm eşim ve arkadaşımız biraz gezdiler. Doğuma kadar asla doğumu ağrıları düşünmedim. Kimseye negatif konuşturmadım. Cumartesi gününe de akşam yemeği için yine arkadaşımızla plan yaptık. Akşama doğru baktım ve ağlarım 10 dk a düşmüştü. Ben hala eşime diyorum ki ayıp olmasın siz yemeğe gidin ben doğurursam seni ararım :D hastane çok yakındı bu arada 1 km kadar. Eşim kabul etmedi tabi ama arkadaşı bize geldi. Bana filmlerde ki gibi bekliyordum sen çok rahatsız doğurduğuna emin misin dedi. Çünkü ben oynayarak ağrıları hafifletmeye çalışıyordum :D hemen duşa girdim çıktıktan sonra hastaneye gittik. Saat 8 di ve açılmam 1 cm di. Bu arada Almanya’da yaşıyoruz. Bize bi oda verdiler ve bura sizin dediler. Ağrılarım artmaya başladı bu arada iki ebe geldi kontrole. Doktor bir kez geldi nst yaptı ve gitti. Ebe istersen yürüyüş yap ister kal dedi. Bende dışarı çıktım yürüyüşe ama birden kusmaya başladım. Ben ağrım ne zaman olsa kusan biriyim zaten. Geri döndüm açıklık 4 cm olmuş. Epidural istedim ve yaptılar. Sonra pamuk gibi oldum hatta eşime uyuyalım dedim saat 11-12 gibiydi. Ne nişanım geldi ne de suyum. Hemşireye sordum ve onları beklememiz lazım dedi. Sonra bi baskı hissi oluştu bende. Vücudum afedersiniz büyük abdestini yapar gibi kendi kendine ittiriyordu. Sonra ebe geldi baktı çok olumsuz hikaye okumuştum içimden dua ediyordum allahım nolur 7 cm olsun diye. Sonra hemşire baktı ve 9 cm dedi ben şok tabi. Arkasından tuvalete gittim ve suyum geldi. Saat 2 gibiydi. Ben uzun süre tuvalette kaldım çünkü hep bi tuvalet isteği ittirmedi vardı. Sonra birden bi kafa hissettim ve birden bağırdım çocuk geliyo çabuk hemşireyi çağır dedim eşime. Bu arada biz doğumhaneye fln gitmedik. Bildiğiniz bi oda. Yere oturdum hemen iki ebe geldi beni yatağa aldı ve kafası geldi bile dediler. Bi kere ıkın ve bitecek dediler. Ben kafasına saçlarına dokundum ve yine ıkındım. Balık gibi kaydı vucudumdan kollarıma geldi meleğim. Saat 3 tü. Sonra üç gün boyunca koyun koyuna kaldık. Sadece baktılar iyioldugunu gördüler ve kucagımda havluyla o geceyi geçirdik. Bir de üstünü giydirmek için 5 dk aldılar o kadar. Her şey çok güzel geçti. Çok şükrettim. Allah gerçekten veriyor sabrını dayanma gücünü. Evet çok zor ama asla dayanılmayacak değil. Korkmayın ve o anı düşünün. Herkese kolay doğumlar dilerim