Seher- bende tam tersi olmuştu ilkinde 🙈 30 dan sonra hele hele 36 dan sonra o zaman hiç geçmedi. yürüdüm yürüdüm, yolları arşınladım. dedim belki yollarda doğururum, bana mısın dememişti 🤦🏽♀️ bir de “ne zaman doğuracaksın” diyenler vardı ki ekstra stres. o yüzden bu hamileliğimi çok kişiye duyurmadım. kafalar rahat 👍🏼
ama şu var ki doğumdan bir süre sonra bu günlerin her anını öyle bir özlüyor ki insan. şimdi pandemi dönemi diye çok rutin geçiyor belki ama ilk hamileliğimde çok gezdiğim için o gidişlerimi, otobüste bile bana hemen yer verişlerini 🙈, canım çok bir şey çekmemişti ama az dillendirsem hemen eşimin veya en yakın arkadaşımın benim için seferber olmalarını (bir kere ıslak köfte istemiştim, arkadaşım hemen tarifini bulup yapıp çağırmıştı 🥰) , hamilelik eğitimlerini, doktordan yüzümüzde şapşik bir gülümseme, elimizde fotoğraflarla çıkmalarımızı, o gün tüm sevdiklerimize yolladığımız bebek fotoğraflarının heyecanını, aynada saatlerce kendimi izlemelerimi, bebek battaniyesi diye başlayıp kalın bir yorgana dönüşen el işçiliklerimi 🤪 her şeyi çok özlüyor insan.. 🌸