Kızım kardeşi doğduğunda hemen hemen 5 yaşında olacak inşallah. 28 haftalığım erkek bebeğimiz olacak. Aslında çok çok istiyordu kardeş,yalnız kalıyorum arkadaşım yok falan diyordu özellikle pandemi döneminde. Ama şimdilerde “meme emmesin biberon veririz içer sütünü,biz kendimiz kahvaltı yaparız “ “yemekte ilk lokmayı bana ver kardeşim beklesin” gibi bir çok cümle kurmaya başladı ve bunların daha şimdiden olması beni çok tedirgin ediyor. Kızımın, ilk gözağrımın kırılmasını üzülmesini,aramızdaki o güçlü bağın bozulmasını hiç istemiyorum,hormonlardan mı bilmiyorum kafaya çok takıyorum😭 bebeği emzirip babasına verip kızımla vakit geçirmek istiyorum sanki hep. Bu konuda tecrübe etmiş ya da benim gibi hissedenlerle konuşmak bana kendimi iyi hissettirecek❤️