Merhaba arkadaşlar doğum yapalı 8 gün oldu bugün. Ben de hikayemi paylaşmak istedim. Hamileliğim çok hareketli geçmedi genel olarak da üşengeç bi insanım zaten, öyle pilatesler yogalar falan yapmadım. 4. ayda biraz yürüyüş yapmıştım ve bir de evimin işleri. Hep normal doğum yapmak istedim doktorum da desteklemişti. Ama gel gelelim sezaryen oldum. Sancım gelmeden önceki gün eşimle biraz temizlik yaptık. Sonra yatmadan önce biraz pilates topu biraz da ece vahapoğlunun videosu vardı onun hareketlerini yaptım. Bu arada tam 40 haftam dolmuştu ve ben doğuramıyorum diye post açmak üzereydim:) Neyse o gün yattım. Sabah kalkıp wc gittim ve çamaşırımda pembemsi bi akıntı ve bi iki damla kan gördüm. Ama nişandan sonra bi hafta bile bekleyenler olduğu için çok heveslenmek istemedim. Ama durum öyle olmadı bi saate kalmadan hafif hafif sancılarım başladı. Bir iki saat böyle sürdükten sonra dinlenmek için uyudum ve uyandığımda kesilmişti. Dedim yine gelmiyor inatçı kızım. Neyse akşama kadar sancısız geçti. Ve gece 11 de tekrar başladı ama sabahkinden farklıydı. 15 dkda bir geliyordu. Dayanılmaz değildi ama çok düzenliydi. Saat ilerledikçe sancılarımın arası kısalmaya başladı. Sabah 5 e kadar evdeydik. Sancılarım da 5 dk’da bire düşünce ebemi arayıp yola çıktık. Hastanede muayene için başka bir ebe baktı bana ve açıklığın 4 cm olmuş, öğlene kalmaz doğurursun dedi. Bu arada adet sancısı gibi diyenleri esefle kınıyorum cidden o kadar hafife alınacak bişey değil. Neyse sancılarım 2 dkda 1 e düştü ve 40 sn falan sürüyordu. Sancı yokken mis gibi eşimle espriler şakalar ama sancı geldi mi inanın insanın gözü hiçbişe görmüyor. Bilmiyorum belki ben bedenen dayanıklı değilim fakat bana ne pilates topu, ne yere çömelme, ne yaylanma hiçbiri etki etmedi. Alevli bir acı diye tarif ediyorum sancıyı. Bi süre böyle geçti kendi ebem geldi açıklık 5 cm olmuş dedi, o kadar sancıya 1 cm ilerleme sıktı canımı biraz tabi. Ve ben artık dayanamayacağımı düşündüğümden epidural istedim. Veee epiduralden sonrası miss.. O kadar rahatladım ki, beş tane daha doğururum diyordum. Ardından doktorum gelip muayene etti ve bana bu çocuk doğmaz dedi. Şok oldum tabi. Nasıl doğmaz ebe öğlene doğar dedi dedim. O da hayır saçmalamış bebeğin kafası mobil, üç günde sancı çeksen gelmez dedi. Sanırım kanala kafası omzuna eğik şekilde girmiş. 9 ay boyunca hiçbir şekilde sezaryenle ilgili konuşulmadığından dumur oldum. Doktor da benim sessizliğimi asla sezaryen istemeyişime yordu ve bana psikolojik olarak baskı yapmaya başladı. Tavrı hadi hemen alayım gideyime döndü. Eşim de ben de ne yapacağımızı şaşırdık. Yani tabi ki bebeğimin canını tehlikeye atacak değildim ama o an neblim empati bekledim daha üsluplu bir konuşma bekledim. İşte normal doğurtursak sana vermem, yoğun bakıma gider, yoğun bakımdakileri gördün mü sen falan dedikçe ne diyeceğimi şaşırdım inanın. En son bir de pozisyonu bok gibi bu bebeğin dedi ve ben şok üstüne şok yaşadım. Neden sezaryen istemiyorsun dedi, ben de sonrasında bebeğime daha konforlu bakmak istiyordum ama diretmek değil maksadım sadece şaşkınım dedim. Madem kötü bir durum var neden ebe ooo öğlene doğurursun diyor da doktor asla olmaz diyor insan ister istemez n’oluyo diye düşünüyor tabi. Bir de tavırlar hep yangından mal kaçırır gibi:/ Neyse ben uyuşuk bi halde sezaryene alındım. Normal doğumla eşimle kardeşimle bebeği görecekken aşırı korku ve üzüntüyle ameliyata gittim. Ameliyathaneye girerken kustum. İnanın işlem bitene kadar ağladım. Çok kısa sürüyor zaten hemen bebeğimi yaklaştırdılar yanağıma. Muhteşem bir his. İnanın şu dünyadaki hiçbir şeye benzetemiyorum. Sonrasında epiduralden sanırım odaya çıkarırlarken yine kustum. Ve bi süre sarhoş gibiydim doğumdan sonraki birkaç saat bulanık benim için. Sabah 11 de doğurdum gece 11 e kadar bacaklarımı hissedemedim. Normalde bi iki saat içinde yürütüyorlar. Ama ben yapamadım. Bir hafta oldu hala gaz sancısı çekiyorum büyük çişimi ilaçsız yapamadım falan filan. Keşke normal doğum olsaydı direkt ayaklanırdım ama napalım kısmet buymuş. Bebeğim sağlıklı ve şu an kucağımda emziriyorum. Epey uzun bir hikaye oldu kusura bakmayın. Dilerim herkes en sağlıklı şekilde sürecini tamamlar.