Kızceler bilenler bilir 8 haftada aşırı şiddetli bir kanamayla başladık şu uzun yola, sonra plesenta aşağıdaydı ha çıktı ha cıkacak kanamadan beri iğneler haplar harap olmuş durumdayken 20.haftada plesentanın çıktığını öğrendik rahatladık diye derin bir nefes alalım derken rahatlığımız uzun sürmedi 22. haftada kontrole gittiğimizde bir anda doktorumun yüzü düştü Rahim ağzı sınırda dedi, en azından sınırdaydı yine iğneyle ilaçla istirahatle atlatırız umuduyla cokta kafama takmamaya çalıştım fakat 24.haftada uzunluk 19mm e düşmüştü ve 1 cm açıklık başlamıştı apar topar araştırma hastanesine yönlendirildik her an doğum başlayabilir cümlesi kafamda yankılanıyordu ödüm kopuyordu daha yaşam sınırını bile doldurmamıştık minik kızımla, bir süre yattıktan sonra ciğer geliştiriciler iğneler ilaçlar artık yapacak bir şeyimiz kalmadığı için evde beklemeye karar verdik, full yatışla ve Allah analarımızı başımızdan eksik etmesin annemin yardımlarıyla geldiiik 31+5 e. Bu sabah kontrolüm vardı doktora hastaneye gelmekten o kadar bıkmıştımki eşim zorla getirdi, son dönemlerde sancılarım kesilmişti sadece ara ara kasılmalarım oluyordu ee 20. Haftadan beri sancı kasılma çektiğim için ciddiye almadım kii doktor elini atmasıyla çığlığı bir oldu, açılma 7 cm neredeyse bebek geliyor nasıl hissetmezsin dedi😳 tabi ben şok, acil acil doğuma diye ortalığı ayağı kaldırdı ne yapacağımı şaşırdım daha o şoku atlatamadan 20 dk içinde kendimi ameliyathane de buldum, korkuyla ağlaya ağlaya titreye titreye 25 dk içinde yavrumun sesini duydum, öyle minik öyle savunmasızdıki bize dua edin teyzeler, şuan küvözde entübe edilmekte tecrübeli prametüre anneleri önerileriniz varsa mutlaka bekliyorum bizi nasıl bir süreç bekliyor hiç bilmiyorum okuyan herkesten bol dua ve tavsiye bekliyorum okuduğunuz için hepinize teşekkürler 🙏 1.700 gram 31+5te dünyaya gelen minik Hazalın annesinden..