31+4 hamileyim,oğlum olacak. Eşimle sıkıntılarımız vardı hallediyoruz bir şekilde . Ama kayınvalideme tahammülüm yok dayanamıyorum çevremde herkese karşı anlayışlıyım herkese bi faydam olsun diye paralıyorum kendimi , 2 kere suyum geldi hastanede yattım beklettiler , ayağa kalkmak bile yasak ama kimse anlamıyor , eşim asker ankarada o yüzden annemlerde kalıyorum kayınvalideme ayda 1 haftalığına gidiyorum orda kalbimi çok kırıyor benimle çok uğraşıyor içime ata ata bittim . Hamile kalınca böbrek genişlemesi başladı , böbreğimi alma gibi bir durum var , sürekli ağrılarım oluyor kimseye naz yapamıyorum hep kayınvalidemin yanındayken üzüntüden ağrı giriyo acillik oluyorum , eşime haber verememem için yada ambulansı falan arayamamam için telefonumu alıyor gücüm yetmiyor alamıyorum , sürekli sorunları içime atıyorum kendi aileme de yansıtmıyorum eşime de anlatmıyorum annesiyle arası bozulmasın diye. Ayıptır söylemesi giydiği ilk çamaşırına kadar ütülüyorum elimde yıkıyorum , sürekli bana şişko oldun oğluma yakışmıyorsun diyo bikaç kere vurmaya çalıştı kayınpederim savundu , beni 1 hafta boyunca zehirlemiş az daha bebeğim ölüyordu ,bebeğime aldığım şeyleri başkalarına veriyor yada atıyor yakıyor sürekli uğraşıyor, herşeyini kendi ailem düzdü bi çorap almadı seni istemiyorum diyo sürekli, kocamda gözün var diyo sürekli söylüyorum ben eşimden başkasına bakmam , hakaretlerinden bıktım , anlamadığım şu ben onun sinirini bozacak bişey yapmıyorum sorun bende mi diye kendimi sorgulamaya başladım kendimden soğudum bebek sevinci bırakmadı içimde , bebeği emanet taşıyorsun alıcam senden göremeyeceksin diyo , herşeye göz yumdum yuvam yıkılmasın diye ama böyle giderse ya canıma kıyacağım yada ayrılacağım ama eşimi çok seviyorum, dayanacak halim kalmadı, namazlarımı kılıyorum iş yapmamak için kılıyorsun düzenbaz diyo kuran açıyorum evde benim sesimi duymamak için mi yapıyorsun diyo ben evin içi meleklerde huzurla dolsun diye açıyorum, çok yoruldum dayanamıyorum artık 😞