Merhaba kızlar bende doğurdummm .Buraya hep pozitif normal doğum hikayemi yazmayı hayal ediyordum ama öyle olmadı malesef.39+4 te sabah nişanım geldi akşam sancılarım başladı ama çok şiddetli değil 3 dakikada 5 dakikada bir geliyor ama sürekli . Ben diyorum ki eğer ben çok dayanıklı değilsem bu doğum sancısı olamaz çünkü anlatanlar hiç böyle anlatmıyor. Neyse ne olur ne olmaz bir hastaneye gidelim dedik . Nst çekildi sancılarım güzel ama açılma yok . Bizim bulunduğumuz yerde de şansıma doktorun tayini çıkmıştı. En yakın bir saat uzaklıkta doktor var .Ebeler bizi korkuttu bu sancılarla doktor olmadan burda duramazsın bebeğin kalp atışları tehlikeye girerse takip edemeyiz falan dediler. Gittik evde oyalandık yine biraz ama sancılar aşırı şiddetli değil. Hastaneye gidelim bir sıkıntı olmasın dedik yine. Bu arada ben o sancıları 7-8 saattir çekiyorum. Yine nst çekildi sancılar var ama açılma 0. Ben moral olarak yerlerdeyim tabi. Yatış yapılacak suni verilecekti . Beni aldı bir korku ağlıyorum.Hayalim hep burda yazanlar gibi bir gittim 5 cm açılma olmuş olmasıydı ama yoktu..Yatış için imza atıyorum ama aklımda özele gidip sezaryen olmak var .Yatışı iptal ettirdim gittik özele ben normal doğum yapmak istemiyorum dedim bütün cesaretim gitmişti çünkü . Ebe bana bir güzel kızdı eğer bir sıkıntı yoksa hiçbir doktorumuz sezaryen yapmıyor isteğe göre değil dedi . Ben direndim tabi ben buraya bunun için geldim sezaryen istiyorum dedim. Ebe doktoru aradı yatışımı yaptık hiçbir şey yemesin demiş doktor anladım ki sezaryen yapacak. Sabah gelince doktorum da bir güzel kızdı bana tabi neden fıtratı değiştiriyorsun normal doğuran nasıl doğuruyor gerçekten iyi bir şey değil bu olsa ben kardeşime yapardım falan dedi ama yok ben yine ikna olmuyorum. Saat 14:30 da sezaryene girdim spinal istedim. İlk başta aşırı heyecanlıydım ve korku vardı . İğne yapılırken hiç acımadı . Doğum başladı baktım hiçbir şey hissetmiyorum oldukça rahatladım. 14.40 da kızım doğdu sesini duydum önce inanamadım ağlamaya başladım bana gösterdiler sonra ama inanamıyorum Allahım bu nasıl bir duygu ağlıyorum sadece . Bebeği gönderdiler sonra benim işim yarım saat daha sürdü . Dokunuşları falan hep hissettim tabi ama rahatsız etmedi pek . Odaya çıktım bebeğimi sordum hemen daha iyi kendisine gelmiş emzirmeye çalıştık . Kucağımda uyudu hemen . 4-5 saat sonra uyuşukluk geçti ağrı kesici falan yapılmıştı aşırı uyku yaptı bende bol bol uyudum.Gaz sıkıntısı , baş ağrısı falan olmadı . İlk ayağa kalkmak zordu evet ama iki gün olmasına rağmen inanın unuttum. Benim çok kolay geçti diyemiycem bünyeye göre değişiyor sanırım ya da psikolojiye göre bilmiyorum. Benim beklediğimden daha zormuş dedim hep eşime ama ben sürekli ağrı kesici almadım belki o yüzden de zorlanmış olabilirim basit bir parol içtiğimde bile baya rahatlıyorum halbuki aklım sonradan başıma geldi birazda kayınvalidem yüzünden oldu çok ağrı kesici istiyormuşum herşeye karışmaya bayılıyorlar bilirsiniz . Zaten zor olan kısmı da oturup , kalkmak ve yürümek yatarken ağrı falan olmuyor .Bebeğimi emzirmek dışında kucağıma alamıyorum şimdilik onunla çok ilgilenemiyorum kayınvalidem bakıyor . Bana kalırsa normal doğumun ayrı sezaryenin ayrı zorlukları var . Biri doğumdan önce biri doğumdan sonra zor. Bana kalırsa normal doğumun tek artısı herşeyin doğal süreçte ilerlemesi be toparlanmanın hızlı olması. Ama yine olsa yine normal doğum yapamazdım heralde .Bu zorluklar öyle ya da böyle geçiyor . Ama anne olmak çok güzel çoook . Şimdi de memeyle mücadele ediyoruz emmek istemiyor benim kızım sütümde gelmedi henüz .Onunda üstesinden gelicez inşallah . Rabbim herkese nasip etsin bu güzel duyguyu . Benim de artık Happy Kids’e geçme zamanım geldi sanırım 🙋🏻♀️