Merhaba kızlaaaaar😊 bende doğum hikayelerini okuya okuya 40 haftayi bitirdim ve bugün yavrumu kucağıma aldım. Sizede anlatmak istedim benim hikayemide okuyup cesaretlenenler olur belki.
Başından beri çok güzel bir hamilelik geçirdim. Çok şükür ne ağrim ne mide bulantım ne baş dönmem.. hiçbiri olmadı. Doktorumla başından beri normal doğum hakkında konuşuyorduk aslinda ama işler son anlarda biraz ters gitti. Son ayda 4 defa çatı muayenesi oldum ama hiç açılmam olmuyordu. Burayada yaziyordum bazen ağrim sancımda kalmadı hiç diye. Doktorum açılman yok eğer suni sancı verirsek büyük ihtimal dogum ilerlemez dedi. Dünyam basima yıkılmıştı. Çünkü sezaryeni hiiiiiiç istemiyordum. Deneyelim olmazmı dedim. Eğer açilman olmazsa ama bebeği ancıyla bir şekilde aşağıya indirirsek sezaryen hakkını kaybedersin ve vakumla çekmek zorunda kalabiliriz senide bebeğide tehlikeye atmak istemiyorum dedi. Bende bir düşüneyim dedim eve gittim. O kadar üzülmüştüm ki ne bebegin kilosu kaldı aklimda ne nst nede baska bisey. Sarhoş gibi kafa bi milyon eve geldim. O günde annemler memleketten bana geleceklersi dogum için telefonda anneme anlattim durumu onlar yoldayken. Oda gelince otururuz konuşuruz dedi. Aksam oldu eşim işten geldi annemler ondan önce gelmişti zaten. Konuştuk hepsi tamam sezaryen ol diyor bn olmaz diyorum korkuyorum. Sonunda beni güç bela ikna ettiler ama nasil korkuyorum. Doktorumu aradim carsamba aç karna saat sekizde gel yatisini yapalim dedi. Bende tamam dedim el mahkum.
Bu sabah hastaneye annem ben ve eşim geldik yatışımız yapildi. Beni odaya alip nst baglafilar biraz bekledim. Üzerime ince bi önlük giydirdiler ameliyat için. Sedyede giderken heyecandan korkudan tir tir titriyorum tabi ben utanmasam dişlerim birbirine vuracak😅 ameliyathaneye geldik anestezi uzmanı belime biseyler sürüp pozisyon aldırdı. Omuzlarımı öne düşürüp iyice eğildim. Belime iğne yaptı ama ben heyecandan hiç hissetmedim bile. Bitti dedi ne yani bumu dedim. Evet dediler gülüştüler 🤭 sonra beni yatirip kollarimi yanlara açtirdilar bantladilar. Bir yandanda tansiyonum sürekli ölçüldü. Önüme demir bir çubuk çekip üzerimdeki önlüğü makasla kestiler. Odadan gelirken önlüğün üzerine yesil örtü örtmüşlerdi onu çubuğun üzerine attilar ben artik aşağıyı göremiyordum. Doktorum geldi karnima biseyler sürdüler o sırada ben gıdıkladım gülüyorum. Eyvah dedim ya uyuşmazsa ne yapicam. Sonra sol bacagimda bi sicaklama oldu. Sağ bacagimdada olup tamamen uyuştu belden altım. Doktor bana koca bir demir çubuk gösterip bunu karnina koyuyorum çok acılı bir işlem normalde dedi ve yaptı. Yapmış daha doğrusu çünkü hissetmedim😂 sonra bir takım çekiştirmeler başladi. Noluyor şimdi dedim. Başımda bekleyen hemşire şuanda muayene ediyorlar birazdan baslayacaklar dedi. Ben iyice heyecanlandım ve ne göreyim adamlar zaten başlamış bebeğimi çıkarmışlar 🤭 sağ tarafimdan doktor sürpriiiiz diye gösteriverdi. Minicik pembe bisey o kadar tatlı ki anlatamam 😍 sonra onun ilk muayenelerini yaptirip giydirdiler ve yanagima koydular. Dikişlerim bitene kadar yanağımda kaldı mis gibi kokuyordu💕 eldivenini çıkardılar biraz yüzümü oynadi buruş buruş olmuş minicik parmaklariyla🤭 dikiş işlemi bitince beni ameliyathaneden çıktık eşim kapidaydi. Ben sürekli aşkım çok güzel diyip duruyorum🤗 beraber odaya çıktık bebegimi hiç yanimdan ayirmadilar hep yanimdaydi. Odaya gelince pijamamin üstünü giydirdiler sadece bacaklarinin uyuşuğu geçince altinida giydiricez dediler üzerime örtü örttüler. Altımada yatakla ayni boyuda ped serdiler. Hemsire bacagima bi ağrı kesici yapmiş ama haberim yok. Birden iğneyi sokuvermiş annemle eşim tuhaf tuhaf yüzüme bakiyorlar
Ne oldu dedim hissetmedinmi dediler. Yoooo dedim neyi hissetmedim😅😅 anlattilar artik durumu. Iki saat sonra yudum yudum su ve meyvesuyu içebilirsin dediler. Bebeğimi kucağıma koyup nasil emzirmem gerektiğini gösterdiler. Çok şükür sütüm hemen geldi bebeğimde mememi kavradı o konuda pek zorlanmadık. Sürekli kanamışım hiç haberim yok kıpkırmızı olmuş altim. Uyuşuğum geçince bi ıslaklık hissettim bacagimdaki örtüyü bi kaldirdim heryer kan. Sonra hemşire geldi ayaklarimi hissedip hissetmediğimi sordu. Hissediyordum ameliyat olalı 4 saat filan olmuştu. Eşimle yardımlaşarak yataktaki pedi kaldirip çarşaf serdiler benim kanli bacaklari silip sondami çıkardılar. Oda hiç acimadi depend ve pijamamin altını giydirdiler. Yürüme vakti gelmişti işte en kötü anlatılanlardan birisi. Karşıya bak yavasca kalk dedi hemsire eşim iki elimden tuttu. Yavas yavas kalktim 5-6 adim attim. Inanin çok kolaymış karnınızda sadece adetin ilk günü sancısı var o kadar. Bu kadar yeterli saat başı böyle yürü dediler. Bu hissettiğinden daha fazla acı hissetmezsin dediler. O an rahat bi oh çektim çünkü gerçekten acı yoktu. Dedigim gibi adet sancisi. Ara sıra kalkip yürüdüm sonra eşimin yardimi olmadan yürümeye basladim. Yürüdükten bir-iki saat sonra filan çişini yap dediler. İlk yaparken bi yanma hissettim sonda yüzündenmiş ama gerisi acısız geldi. Onuda atlatmıştım. Daha sonra gaz çıkarma olayina geldi sira. Bunun için kayısılı meyvesuyu içtim ara ara kolay olsun diye. Oda çıktı sonunda😊 şuan hastanedeyim nasipse yarin çikacağız. Eşim koltukta minik kızımda yanımdaki minik sedyesinde uyuyor. Ara sıra uyaninca emziriyorum aldığı kadar. Bir iki kerede şekerini ölçtüler süt yetiyormu diye şükür yetmiş sıkıntı yok 😊 ilk kakasinida yaptı onu annem degistirmişti kız kardeşlerim evde yalnız olunca onu eve gönderdik eşimle beraber kaliyoruz hastanede. Bir kez daha yapmış onuda kendim değiştirdim zorlanmadim😊 şuan ke dim yürüyebiliyorum bebegimi kucağıma kendi basima alip uerine koyabiliyorum ve hatta dependimi lavaboda kendim değiştirebiliyorum. Çok korkarak geldim bugün hastaneye ama hiç korkulacak bir tarafi yokmuş. İşte benim hikayemde böyle hanımlar. Inşallah Rabbim bütün annelere yardım etsin kolay doğumlar nasip etsin🤗 sormak istediginiz seyler olursada seve seve cevaplarım😊