Merhaba kızlar hep okuyordum doğum hikayelerini merak ederdim benim ki nasıl olacak diye ve yazmak nasip oldu ♥️ 28 Aralık günü muayene için doktora gittim çatı muayenesinde 2 cm açılma var yatış olması lazım dedi biraz heyecan biraz panik oldum çok karışık bir duyguydu şaka mı falan diyordum içimden o an cidden geldi mi ? 🥰 eşime haber verdim daha sonra anneme söyledim yanımda kalmasını istediğim kişi annemdi çünkü. Daha sonra kayınvalidem aradı kahvaltıya çağırdı gittim güzelce kahvaltımı yaptım ve bana evde sancının gelmesini bekleseydin keşke dedi bende doktor böyle uygun gördü açılma var dedim. Sen yinede bekleseydin suyun gelseydi veya nişan vs derken ben bildiğimi okudum biraz neyse eve geçip hazırlandım doktor aradı sabah 5te yatış olacak dedi annem geldi eksiklerimizi kontrol ettik herşey tamamdı içim hala çok tuhaf şaka gibi geliyor herşey. Annemde söylemeye başladı acaba evde sancı mı bekleseydin vs gibi ben çok aldırış etmedim doktor ne dediyse o diye düşünüyorum çünkü 39+5 olmuştuk. Sabaha karşı hastaneye gittik yatış oldu.tabi olacakları bilmediğim için kalkıp dans ediyorum falan gayet rahat takılıyorum nts ye bağlandım çok az sancı var herşey normal ve güzel gidiyor. Damar yolu açıldı, Alttan muayene başladı ve acı hissetmeye başladım ama ısrarla normal doğum istiyorum bütün acıya katlanırım diyorum. Öğlen 12ye doğru ilaç getirdiler Rahime yerleştireceklerini ve açılma daha rahat olacak dediler ve işte ondan sonra başladı herşey. Sancılar öyle vuruyordu ki nts sancı yerinde en sonda görüyordu doktorum acıyı saat başı alttan muayene oluyorum ve acım öyle artıyordu ki çığlığım tüm kattaydı ve açılma 3 cm oldu akşam saat 10 . O kadar saat 1 cm açılma oldu ve ben artık kriz geçiriyordum yatakları sıkıyorum açılma olmuyordu. Öyle korkunç bir acı ki.. her saat başı kontrole geliyorlar o kadar güzel ilgi var ki kayınvalidem hastaneye pasta börek gönderiyor kayınbabam sevdiğim şeyleri alıyor hemşireler sürekli yanımda elimi tutuyor doktorum yanımda duruyor sürekli ama hiç biri umrumda değil çünkü çektiğim acı dayanılmaz olmaya başlıyor. Gece 1ve tekrar alttan muayene 🥺 orayı eliyle oymaya çalışan iri yarı bir hemşire ve hastaneden kaçmak isteyen ben😔 açılma yine yok denildi benim artık acı çekmeye takatim kalmadı. Sabaha karşı suni sancı vereceğiz açılma için dedi ve ben neredeyse 24 saattir acı çekiyorum açılma yok. Suni sancı ile açılma ne kadar olacak veya olacak mı ya olmazsa bu acıya dayanamadım onun vereceği acıya nasıl dayanacağım diyorum. Rahimde ki ilacı çıkarttılar rahatlayacağımı düşündüm sancılar daha arttı 3 dakikaya düştü ağlamaktan kendime gelemiyorum sinir seviyem tavan yapmış canım öyle yanıyor dua ediyorum bir yandan allahım kolaylaştr zorlaştırma diye. Saat 5 ve doktora Sezeryan olmak istediğimi söyledim. Bekleyelim açılma olur belki diye tekrar muayene oldum ve açılma yok eşimi aradı annem geldi ve konuştuk ben Sezeryan kararı aldım 6 gibi doğuma girdim tamamen uyutun bu acıyı çekmek istemiyorum dedim. Hazırlandık ve o soğuk ameliyathaneye girdik titremeye başladım ve rabbim kolaylaştır zorlaştırma diye diye gözlerim gitti ve uyandığımda odadaydım. Kendime gelince yanımda minik bir erkek 🥺 allahım şükürler olsun sağ Salim kavuştum hemen emzirdim çok şükür. İlk 1 hafta yürüyemedim 13. Gün oldu hala kabızım lavman yapılınca tuvalete çıkabiliyorum. Sezeryanında sonrası kötüymüş yeni yeni kendime geliyorum desteksiz kalkmaya yeni başladım. Tek başıma tuvalete gidemiyordum. Hala açım var dikişler zorluyor ama toparlıyorum. Herkesin doğum serüveni farklı Buda benimkisi 🦦 sanırım çok uzun oldu umarım sıkılmadan okursunuz🤰🏽 Rabbim herkese hayırlı doğumlar nasip etsin🙏🏽