Kızlar başta söyledigim gibi korkacak olanlar okumasın benimkisi doktor yüzünden böyle oldu. Öncelikle herşeye rağmen oğlum şimdi yanımda ve sağlıklı Allaha çok şükür. 38+2 gunlukken çarşamba günü doktor randevum vardı onun için gittik nst çekilirken ebeler düzenli ve şiddetli sancim olduğunu söylediler ama ben kesinlikle gram bisiy hissetmiyordum. Sonra alttan bakacaklarini söylediler açılmam var mı diye baktılar 1, 1 buçuk santim dediler büyük ihtimal doktorun göndermez seni dediler. Sonra doktorun yanına çıktım doktor da ultrason la bakıp bi de o o muayene edeceğini söyledi etti 1 1 buçuk santim açılman var ama bebeğin kafası çok güzel baskı yapıyor ben senı gönderirsem yollarda dogurursun yetişemezsin dedi. Tabi normal olarak ben doktoruma güvendim. Neyse yatişim yapıldı beni doğumhanenin sancı odasına aldılar saat 11 buçuk da. Sonra hazırlandım giydim önlüğümu lavma yaptılar korona testi yaptılar suni sancı taktılar. Ama ben 3 e kadar hiç sancı hissetmedim ama açılmam da daha 2 cm idi. Sonra 3 ten sonra sancılarım başladı ama normaldi abartılacak bisiy yoktu bu şekilde 4 e kadar geldik ama benim açılmam hala 2 cm. Sonra suyumu patlattılar ki bu en felaket şeydi. Yine söylüyorum herkes benle kendini kiyaslamasin çoğu kişi suyunun patlatildigini anlamazmis ama benimkisi tam bir felaketti 10 dakika uğraştı ve gerçekten canimdan can çıktı. Sonra sancılarım kuvvetlenmeye başladı ama genede dayanilmicak bisiy değildi. Sonra bu şekilde de 6 ya kadwr falan çektim ama açılmam sadece 3 cm idi. Sonrası zaten deli sancıydi sancıların arası bir dakika bile geçmiyordu ve müthiş bir sancıydi avazım çıktığı kadar bağırıyordum. Sonra tekrar baktılar ve açılmam sadece 4 cm olmuştu ve ben böyle 10a kadar o şekilde o sancıyı çektim tek amacım bu kadar çektim normal yapayım diyeydi. Ama artık gücüm bitmişti değil 4 saat bir dakika dayanacak halim kalmamıştı. Sonra dedim sezaryen istiyorum ne olursa olsun ne olacaksa olsun dedim. Sonra yarım saat içinde acil sezaryen e alındım tam anestezi oldum ve 22.10 da bebeğim doğmuş. Ben kendime geldiğim de saat 11 buçuktü tabi sancılarım bitmiş sadece karnımda ufak bi yanış vardı. Sonra odaya götürdüler beni sedyeyle. Ama iyiydim o sancılardan sonra hiç gelmişti o bıçak yarası. Sonra oğlumu getirdiler kucağıma aldığım da hayatın en güzel duygusuydu. Şimdi evimizdeyiz 06.01.2021 de 22.10 da doğmuş oldu oğlum . Herkes hakkını helal etsin kızlar benim doğum hikayem maalesef korku filminden bile kötüydü. İnşallah sizlerin ki çok güzel olur çok kolay olur