Bir önceki gebeliğimde 14. haftada terminasyon yapılmıştı. Benim için çok zorlu bir süreçti her açıdan. Eşimle bir bebeğimiz olsun çok istedik. Ama benim minik tavşanım 1 yıl sonra kendini gösterdi.
Hamilelik sürecim zorlu başlamıştı. Yaşadığım olumsuz gebelik sonrası çok tedirginlik yaşadım. Bu da bana ilk 4 ay aşırı mide bulantısı ve kusma yaptı. Daha sonrasında kızımda herhangi bir sorun olmadığını, sağlıklı olduğunu öğrenince o şikayetlerin hepsi geçti. Sezeryandan korkan biri olarak normal doğum istiyordum. Bu yüzden hamileliğim süresince pilates yaptım ve çok fayda gördüm.
Gelelim doğum zamanına ☺️
Kızımın doğum zamanı 13 ocak olarak gözüküyordu. Ama haftasına göre önden gidiyordu kızım. Nedense eşim de ben de 2020 doğumlu olsun istemiyorduk. Sürekli kızımla konustum yılbaşından sonra gel diye. Ama bir baktik ki yılbaşı akşamı regl ağrısı gibi bir şeyler hissetmeye başlamıştım. Ama düzensizdi. O yüzden çok önemsemedim. Zaten 1 ocakta kontrolümüz vardı. Randevu saatini beklemeyi düşündük. Geceyi atlattık ama sabah saat 07:30’da asıl sancılar başlamıştı. Bir baktık ki saat 10:00 gibi 5 dakikada 1 gelmeye başlamış sancılar. Eşim doktoruma haber verdi. Randevuya geleceğimizi ancak sancılarımın artık 5 dakikada 1 geldiğini söyledi. Doktorum duşa girip eşyalarımı alıp gelmemi istedi. Duşa girdim, saçıma maşa yaptım, bir de hafif makyajla hastaneye gittik. 15:15’de muayenem yapıldı ve 4cm açılmamın olduğunu söylediler. Bir pilates topu getirdi doktorum. Topun üzerine oturmamı, sancı geldikçe bacaklarım iki yana açık bir şekilde topta zıplamamı istedi. Aralarda da yatağın kenarına başımı dayayarak dinlenecektim. Ama öncesinde suyumu patlattı. Sancılar saatler geçtikçe arttı. Artık regl ağrısı gibi değildi. Daha çok makata vuran ıkınma hissi yaratan bir ağrıydı. Bu sancılar çok zorluydu. En son epidural istedim ama artık sona geldiğim için işe yaramayacağını söylediler. Daha sonrası ise çok karışıktı. Bebeğin kalp atışları düşmüş. Bu yüzden bana oksijen bağladılar ve derin nefes almamı istediler. Ama o sancıyla ne kadar alabildim bilmiyorum. En son muayenede gerekli açıklığa ulaşıldığını hemen aşağı inmemiz gerektiği söylendi. Beni sedyeye acil bir şekilde aldılar ve doğumhaneye girdik. Eşim de benimleydi. Doktorum geldi ve bana elciklerden tutup kendime çekmemi ve nefes alıp bağırmadan ıkınmamı istedi. Bir denedim iki denedim olmadı. Olmayınca panik yaptım ama doktorum sağolsun sakinleştirdi beni ve tekrar denedim. Sonrasında olmayınca karnıma bastırmaları gerekti. O bastırmayla kızımın kafası doğdu gerisini de çekip aldılar. İçimden bir sıcaklıkla çıktı kızım. Hemen göğsüme koydular ve emzirdim. Bana çok güzel gülümsedi. Eşimse ağlıyordu. Sonra kızımı aldılar. Muayenesini yaptılar temizleyip bana geri getirdiler. Meğer kızımın boynuna iki kere kordon dolanmış ondan gelemiyormuş. Ama çok şükür ki sıkıntısız doğdu. Plesentanın doğmasını bekledik doğunca da doktorum ona teşekkür etmemi istedi. Sonrasında dikişlerim atıldı ve odaya çıkarıldım. Şimdi 6 günlük olduk ve çok şükür sağlıklıyız.