Hamileliğim zorlu bir yolculuktu doğum ondan da zordu.
23.12.2020 gece 04:00 suyum geldi enfeksiyon riskinden korktuğum için 05:30 da hastaneye gittim yatışım yapıldı. En başından beri normal doğum istiyordum. Korkuyordum ama çok da istiyordum. Öğleye kadar sancılarımın düzene girmesini bekledik girmeyince suni sancı başlandı. Detaylarla kimsenin canını sıkmak istemiyorum, asıl niyetim bedensel acıdan bahsetmek değil daha çok maneviyatından bahsetmek istiyorum. Ayrıca benim çok zordu ama belki sizin çok kolay olacak. Normal doğum kimseyi korkutmasın çünkü bence çok mucizevi. Hep der ya herkes “doğduğu anda bütün acı gitti” o kadar doğru ki, yaşamadan önce aklım almıyordu bunu. Ne şiddette kaç saat sürerse sürsün içinizden çıktığı anda ağrı sancı kalmıyor. Plasenta çıkarılırken, iki dikiş atılırken, içimi doktor temizlerken ben hangi pembe bulut üstündeydim de doktorun elini dahi hissetmedim bilmiyorum.
Epidural vurulduğum için ıkınmada zorluk yaşadım ve ebenin desteğiyle (kristaller manevrası) dünyaya geldi bebeğim. Bu yüzden de çıkımda biraz kaldı doğar doğmaz kısa bir temasın ardından yine çok kısa oksijen verildi melek oğluma. Ama o kısacık anda aşık olduk, sanki doğumhanede yapayalnızdık.
Odamıza geçtiğimizde hiçbir zorluk yaşamadan kalktım ayağa doktorum geldi her şeyi yiyip içebilirsin eriyen dikiş attık aldırmaya gelmene gerek yok. Vitaminlerini kullanmaya devam et geçmiş olsun dedi ve gitti. Doğumun ertesi günü sert yüzeylere oturmak canımı acıtıyordu yumuşak yerlerde sorun yoktu. Bir hafta sürmedi tüm acının geçmesi. Biz dördüncü günümüzde hastaneye yatmak zorunda kaldık sarılık ve idrar yolları enfeksiyonundan. Ablam sezaryen olmuştu ordan biliyorum eğer normal doğum olmasa o hastanede yaşadıklarımızın da üstesinden tek başıma gelmekte güçlük çekerdim.
Sezaryen doğum tü kaka demeye çalışmıyorum ama sağlık sorunu olmadığı sürece bir tercih olarak görülmemeli. Normal doğumun iyileşme süreci o kadar kolay ki. Rabbim o sancıların da sabrını öyle bir veriyor ki. Ben hayatım boyunca bedenimle barışık olamadım ama doğum sonrasında bedenime çok saygı duyuyorum ve o başardım hissiyatı insanı çok güçlü yapıyor. Korkularımdan arınmış hissediyorum. Rabbime şükürler olsun. Tekrar söylüyorum yine olsa yine yaparım…