Merhabalar… Ben iki gün önce arkada iki kızımı bırakıp doguma gitmiştim. Tekrar dönecekmiyim korkusu ile gece saatlerce onları uyurken izlemiştim. Sabah cıkarken büyük kızıma küçük kızımi emanet ettim, ırmakcım dedim benim olmadıgım yerde sen damlanın annesisin dedim. Öptüm kokladım ayrıldım kapıdan. Arkamı dönünce tabi tutamadım artık kendimi. Merdiven aglaya aglaya indim. Sanki bir daha dönmeyecem gibi…
Sonra elimi Allaha açtım rabbim evlatlarıma tekrar gelmeyi nasip et dedim inş. Çünkü kovit atlattım diye hastaneler beni almadılar.pıhtı atabilirmiş diye. Risk miş. Anestezi onaylamadı ameliyatı. Herseye hazırlıklı ol dedi. Ailem ben günlerce agladım. Oksapar kan suandırıcı kullandım bir hafta ama yeterli degişmiş. Cünkü sonradan başladılar. Ayrıca devlet kabul etmedi, ben özelde oldum ameliyat. Doktorum yapabilirim dedi.ve gün verdi.
Sonrasında annem ablam eşim ile hastaneye gittik. Ödeme falan yapıldı odamıza cıktık yerleştik. Hemen hasta bakıcı geldi üzerinizde ne varsa cıkarın ameliyat elbiselerini giyin dedi. Giydim bekledim biraz geç aldılar doguma saat 11.00 gibi. Serum falan verildi. Sonrasında baktım sedye sesi gelıyor. Eyvaaaaahhhh dedim geldi…. Evet gercektende gelmiş. Sedyeye bindim. Amelihathaneye indirdiler. Ayy o an titriyorum birde ortam gayet soguk. Benı ameliyat masasına yürüyeyerek cıkardılar. Konuşturuyolar ki o an oraya alışayım. Neyse igneyi vurmak için beni oturtular önden omuzlarımdan hemşire aşagı dogru cekıyo ki anestezici igne yapsın. İgne yapıldı hemen bacaklarını yukarı cek dedi hemsire. O an sadece cektim ve yattım. Şimdi boyayacagız dedi hemşire. Sonra kollarımı bagladılar falan başladı ameliyat… Desemki cok kolay oldu yalan söylemiş olurum.cunkü 3. Dogumum cok yıprandım. Cok ugraştılar benimle, cok çalkalandım. Neyse ki artık bitsin diye dua ettim. Sabrettim gerçekten. İki dogumum asla böyle olmamıştı. Biraz daha kolaydı. Neyseki zaman doldu oğlum dogdu☺️ayy bi aglıyo cok edepsizce. Sonra giydirdiler bana gösterip götürdüler. Benide dikip öyle çıkardılar. Ama o dikim arasında bana titreme düştü zangır zangır titriyorum. Artık o kadar titredimki dişlerim agrıyo halen. İşte sonra cıktım odaya cıkardılar. Kum torbası koydular. İgnelerim yapıldı. Bi kaç saat sonra bişeyler yememe izin verdiler. Yürümem de zor oldu. Cünkü gaz agrısı ile birleşti vee mahvoldum. Sabaha kadar cıkamadım o yüzden de lagma yapıldı o şekilde eve cıkmaya izin verdiler. Cıktık cok şükür. Cocukalrıma kavuştum. Allahıma ne kadar şükür etsem azdır. Biraz düzen degişiyor herşeyde ama olsun o düzende geri gelir inş. Canları sag olsun evlatlarımın. İçlerine dönebildim ya daha ne isterimki. Benim hikayem bu kadar oglum cok aglıyor kısa kestim biraz. Rabbim yardımcınız olsun hepınızin…