Arkadaşlar merhaba. Takip olduğum doktorla 40+3 olana kadar minik kızımın doğmasını bekledik. Kendisinin asla doğmaya niyeti yoktu. Doğumumun vajinal olmasını çok istiyordum. Doktorum 40+3 te hastaneye yatışa çağırdı. Yatış için gittiğimde sabah açıklığım 3-4 cm gibiydi. Ama ne sancı ne de su gelişi vb gibi bir belirti. Vajinal ilaç ile doğumu başlattık. Saat 11 de ilaç yerleştirildi. 14 gibi kontrol ettiğimizde henüz ağrım yoktu ilacın kaydığını farkettik. Sonra 16 gibi suyum gelmeye başladı. 17 gibi epiduralim takıldı. Saat 18 olduğunda açıkcası umudumu kesmeye başlamıştım. Açıklık ilerlemiyor. Sancım var ama nst de çıkmıyor. Epidurale rağmen sancı hissediyorum vs. Sonra kusmaya vs başladım. Akşam 7dem sonra açıklığım artmaya başladı. 21.00 da minik kızım kucağımdaydı. Çok güzel bir his. Evet kolay değil vajinal doğumun öncesindeki süreç. Ama kızımın doğduğunu gördüğüm andan itibaren ne acım kaldı ne sancım. Epizyotomi açtı doktorum. Kontrolsüz yırtık oluşmasındansa ben istedim açmasını. Dikiş atarken vs hiç acı hissetmedim. Her şey bebeği kucağına alana kadarmış. Sonrası çok rahat ve konforluymuş. Kesinlikle yapabilen herkese tavsiye ederim. Sadece sabredin. Bebeğinizin ve sizin sağlığınız izin verdiği sürece tabikiii. 24.12.20 21.00 hayatımın en güzel anını sizlerle paylaşmak istedim 🙏🏻