Biz bugün tam 39+0 olduk. Birgün önce kadın doktorunda muayenem vardı alttan muayene olurken panikatak gibi birşey geliyor gerçekten acımadığını biliyorum ama bağırıp ağlıyorum onlar sakinleştirmeye çalışıyor ama sen böyle normal doğum yapamazsın dedi. Gece bikaç kere sancıyla uyandım ama gaz sancısı gibiydi geri uyudum. Sabah 8 de uyandım 9 da kahvaltı yaptım ara sıra sancılar geliyor ama kabızlıktır diyorum gaz sancısıdır diyorum sabret geçer diyorum. Sonra baktım ishal olmuşum. Foruma yazayım sorayım dedim ama ne mümkün ne foruma yazacak halim var ne sancıların sıklığını ölçmek için dakika tutacak halim. Baktım iyice sıklaşıyor ve dayanılmaz bir hal alıyor sıcak bir duş alayım dedim evde de yalnızdım. Duşa girdim artık iyice dayanamamaya başladım bornozumu üstüme giydim eşimi aramak için telefona gidicem kitlendim kaldım zar zor gittim aradım ama konuşamadım o da anladı zaten hemen geliyorum dedi. Evde sancı çekeceğim hep diyordum asla mümkün değil sadece eşime ağrı kesici yapsınlar diye yalvarıyordum. Evde sancı çekenlere gerçekten hayran kaldım. Hastahaneye geldik açılmam 1 cm olmuş. Bu arada ben Almanya da yaşıyorum ve dil bilmiyorum kesinlikle. Aynı dili konuşmamıza rağmen o kadar iyi anlayışlı ve sabırlıydılar ki hiç korktuğum gibi olmadı. Alttan muayene olana kadar canım çıkıyordu ama benim acımıyor fakat böyle bi korku var bende doktorlar sabırla beklediler hep sakinleşmem için. Ağrı kesici serum taktılar. O beni sarhoş gibi yaptı sancıyı hissediyordum ama derin nefes alarak çok sakin karşılıyordum çok iyi geldi. Açılmam 3 cm olunca epidural için geldiler. Sancım geldiğinde geçmesini bekliyorlardı belime önce uyuşturucu bir iğne yaptılar sonra epiduralı takmışlar kesinlikle duymadım hissetmedim sıfır acı. Sonrasında sancılarıda hissetmedim hatta uyukladım. Herşey yolundaydı. Saat 6 civarında ebe sonta takması gerektiğini söyledi çünkü saatlerdir tuvaletimi yapmadığımı epiduralden dolayıda yapamayacağımı idrar torbamın dolduğunu doğumun böyle mümkün olmadığını mecbur sonta takması gerektiğini söyledi. Ben başka yolu yokmu diye ağlamaya başladım olmadığını söylediler. Zaten hissetmeyeceğimi epiduralden dolayı uyuştuğumu söylediler. Ama yapamadım en az 10 kere denediler farklı doktorlar geldi oraya dokunduramadım biliyorum çok saçma geliyor olabilir ama gerçekten yapamadım. bu tamamen benim hatam biliyorum psikolojik olarak yaptıramadım uyuşturucu jel sürdüler beklediler konuştular mola verdiler ben hep nefessiz ağlıyordum bebek de yukarı toplandı sancılarıda hissetmeye başlamıştım kendimi kastığımdan. En son gelen doktor bu şekilde normal doğum yapabilecek misin dedi yapamayacağım dedim farklı doktorlar geldi sezeryanın risklerini anlattılar ikna etmeye vazgeçirmeye çalıştılar güzelce ama karar verdim sezeryan olacaktım. Ki öyle de oldu genel anesteziyle ameliyathaneye aldılar eşimide aldılar yanıma hep onun yanımda olmasına izin verdiler normalde yasak olmasına rağmen tabi ben uykuya dalınca çıkarmışlar. Uyudum uyandığımda eşimde bebeğimde yanımdaydı. Ultrasonda 3500 gözüküyordu ama 3200 gram doğdu. 51 cm. Şimdi odamdayım ağrım sızım yok çok şükür yatıyorum sütümde geldi bebeğimide emzirdim. Yürütme ve sonra çıkarma işlemlerini yarın yapacaklarmış. Epiduralde hala çıkmadı ağrı hissetmememin sebebide belki bu. Uzun oldu ama bende uzun hikaye okumayı severdim sorularınız varsa hepsini cevaplarım özellikle yurtdışı anneleri 🤗