Her ne kadar Normal doğum istesem de 41. Haftaya kadar kızım gelmeyince sezeryan kararı aldım. Ameliyat ortamından çok korkuyordum ve kesileceğim duygusu çok ürkütüyordu ama korktuğum gibi olmadı adı gibi prenses gibi bir doğum oldu benim için. Öncelikle omurga arasından vurulan epidural iğneyi neredeyse hissetmedim. Anestezi teknikeri ayaklarımı hissedeceğimi ancak acı duymuyacağımı söyledi ve bana acı nedir hissetmek nedir onlardan bahsetti. Sondayı epidural yapıldıktan sonra taktılar bu nedenle onun acısını da hissetmedim sadece birşey takıldığını hissettim. Korkularım sebebiyle sakinleştirici de istedim ve sürekli soru sorup duruyordum. Kaç dakika sürecek ne zaman uyuşacak. Ne zaman başlıycaksınız. Ve başladılar ilk kesiyi attıklarını hissettim ama acı duymadım sonrasını hatırlamıyorum 45 dk sürmüş ameliyat. Sadece Büşra bak kızın dediklerini hatırlıyorum ayıldım gözümü açtım ve geri kapattım. Tamamen uyandığımda ameliyat bitmişti beni ameliyathaneden çıkartacaklardı. 2 gece hastanede kaldıkbu süre zarfında epidural hep takılıydı ve bir çantası vardı oradan ağrı kesici alıyordum. Bu nedenle fazla sancım olmadı epidural çıkartılırkende hiçbir acı olmadı. Tek acılı nokta sondaydı. Sonda çıkarılırken canım acıdı ve tuvalete gitmeye bir süre korktum. Çok şükür yavrum kucağımda. 12 günlük olduk bile. herşey çok güzel acemilik lerim oldu tabi. Gögüs yaralarım en büyük derdim oldu tavsiyeleriniz varsa alabilirim