Merhaba hanımlar, 39 haftalık gebelik sürecimde bu platformda hem derdimi paylaştım hem bilgilendim, her gün bebeğimin gelişimini heyecanla takip ettiğim o zamanları özlüyorum, hamileliğin zor zamanları olabiliyor ama çok da güzel zamanlardı anın tadını çıkarın derim :)
Ben hamileliğimin başından beri normal doğum istedim, doktorum da vücudumun doğuma çok müsait olduğunu kolay bi doğum yapacağımı söylüyordu. 7. Ayımda böbrek büyümesi nedeniyle böbreğime stent takılmıştı üroloji doktoru normal doğuma engel değil demişti ancak uzun süre kalırsa taşlaşabileceğinden stent değişimi için ameliyat ufukta gibiydi. Son haftalara girdiğimde de bebeğimin kilosu 4.250g görününce doktorum kilolu bebek oldığunu ve doğumun zor çok dikişli olacağını söyledi ve üroloji doktoru normal doğum zamanı kestirelemeyeceğinden fazla beklemek istemeyip ameliyat ya da sezeryan ol aynı gün hazır uyuşmuşken çıkaralım deyince biraz sezeryana mecbur kaldım ve 39+1 de ameliyat için çağrıldım.
Doğuma geçecek olursak önce size yatış yapıyorlar ve ameliyathaneye alıp belden uyuşturucu iğne yapılıyor, yapmanız gereken kendinizi kasmamak zaten kadın parmağını bastırıyor sandım iğneyi sokmuş yani ben hissetmedim bile. Sonrası zaten kısa bir süre sonra bir ağlama sesi ve bebek çıkıyor yani siz öylece yatıyorsunuz his yok:) Bebişimi temizlediler ve yanağıma koydular sıcacıktı çok güzel bir his Allah isteyen herkese nasip etsin. Sonra götürüp babaya teslim etmişler bu kısımda dikişler daha uzun sürüyor ama his yok tabiki sadece iç bulantım oldu hemen il verdiler seruma bir de göğsümde ağrı oldu o da normal dediler. Dikişlerim bitince üroloji doktoru geldi ve stenti çıkardı o da kısa bir işlem, eğer taktırmak zorunda kalan varsa korkmasın sadece sürekli bir idrar hissi yaratıyordu takılması ve alınması oldukça kısa.
İşlemler bittikten sonra beni odama aldılar bebişim beni bekliyordu bir hemşire gelip göğsümü sıktı ve şeffaf bir sıvı geldi ben şaşırdım çünkü korkuyordum sütüm olmayacak diye, hamilelikte hiç akıntı sıvı yoktu. Sonra bebişimi kucağıma verdiler ve emmeye başladı o kadar güzel bir duyguydu ki anlatamam, o an bebeğimle aramdaki bağı iliklerime kadar hissettim sanki :)
Sezeryandan sonra illa ki ağrı oluyor, hemşire gelip dikişlere bastırıyor o an canım yanmadı diyemem, ilk kalkış beni biraz yordu ama sonrasında açıldım, illa ki yürümeniz gerekiyor gaz çıkması için zaten yürüdükçe açılacaksınız açıldıkça bebişinizle daha çok ilgilenebileceksiniz, yani spinal sezeryan ile doğum korkulacak birşey değil hepsini atlatırsınız hiç endişelenmeyin. Umarım hepinizin sağlıklı güzel doğumları olur güçlü anneler🥰🙏🏻🙏🏻