Merhaba
Geçen yıl kasım ayinda bir kürtaj tecrübesi de ben yaşadım.Kese oluşmadığı için kürtaj oldum.Kurtaj ve sonrasında öyle psikolojik sıkıntı haricî herhangi bir sorun yaşamadım.Agrim tabiyki oldu ama çok fazla değil olması gerektiği kadar.Doktorum bir adet dönemi gecir sonra tekrar deneyin demişti.Bizde söylenilene uyduk ama aylarca olmadı.En sonunda reglim düzenli ve 6 gün sürer iken bir anda 2 güne düştü.Tabiyki beni ciddi bir korku aldı.yas 36 yoksa menopozami giriyorum diye.Sonra doktora gittim ve polikistik över başladığını ve ilerlediğini öğrendim.Benim tek şansım hâlâ regl görüyor olmamdi.Doktorum üzülme aşılama var sonuna kadar gideriz tüp bebek var hiç üzülme dedi amaaaa bunlar öyle kolay şeyler değildi bunu biliyordum.Maddi olarak çok yipranacaktik.Neyse ilaç takviye vitaminler falan verildi.4 ay deneyin olmazsa aşılama yapalım denildi.Cokkk üzülmüştüm açıkçası kimseye belli etmeden çok agladigim oldu.Aylarca denedik yok soğan kürleri, duyduğum herşey herşey.Olmuyordu.Haaa çok uzun bir zaman değildi aslında ama o psikolojiyi çok iyi biliyorum sanki herşey bitmiş gibi hissediyorsun. Neyse ben evde idim işten çıkarıldım bu nedenle.İse gireyim dedim hem psikoloji olarak hemde maddi olarak darlık yaşamaya başlamıştık.is arama sürecinde kafamdan bebek ciktiiiii gittiiii.Öylr kendimi vermişim ki.Tam kurban bayrami arifesi.Reglime 9 gün var ben bulantidan ölüyorum.Amaaa hamile olabilecegim aklıma gelmiyor hani olmuyor yaa kafada artık öyle oturtup kaldık.Antalya da yaşıyoruz muhtemelen klima çarptı falan diyoruz.Neyse günler böyle geçti.Kurban bayramının birinci günü akşamı bulantidan kivraniyorum.bu arada reglime 1 gün var.Esim ya sende bilmediğimiz ciddi bir hastalık var yada hamilesin dedi test yapalım diye tutturdu yok dedim çok üzülüyorum çıkmıyor istemiyorum yapmiycam.Kii yapmadım da.Ertesi gün eşim işte regl olmam gerekiyor olmadım ama geçirebiliyor tabiyki.Cok umursamıyorum.Makinaya çamaşır aticam deterjan midemi ağzıma getirdi.Ne oluyor Allahım bana dedim.Korku telaş heyecan hepsi karmaşık bir halde.Sonuc neyse ne hadi bir cesaret dedim ve test yaptım.Gordugume inanamadim.Mutluluk gözyaşının nasıl bişey olduğunu o gün öğrendim. Uzun uzun yazdimm hakkınızı helal edin.Yazmaktaki amacım umudunu kaybedenlere umut olmak.Stres , sıkıntı, sürekli bebek düşüncesi büyük problem.Ne zaman ki kendinizi bırakıyorsunuz mucizeniz geliveriyor.Sabir ve dua ile… Rabbim hickimsenin kucağını boş bırakmasın, herkesin gönlüne göre versin 🙏🙏🙏🙏