Aralık annesi olarak bende yavruma kavuştum kızlar. Burda doğuramıyorum diye yazmıştım ayni zamanda doguracak annelerden tavsiyeler almıştım. Simdi gelelim doğum hikayemize, hep bu anı hayal ettim;
18 aralık cuma günü öğlen saat 2 de doktor randevumuz vardi ve biz kızımla 39+6 olmuştuk. Sanki doğuma gider gibi hazırlandım saçlarımı duzlestirdim bavulumuzu, pusetimizi, babaanne ve dedemizi alıp yola koyulduk. Doktorumuz her kontrolümüzde minigimin kilosunun biraz önde ilerledigini ve normal doğumun yaninda sezeryanıda düşünmem ve hazırlıklı olmamı söylemişti. Ultrasonda bebegimin yaklaşık 4 kiloya yakin olduğunu ve normal doğumun benim icin cok zorlu olacağını bebegimin kafasının cikabilecegini ama omuzdan takılma ihtimalinin olduğunu soyledi. Hic riske atamam seni ve bebegini dedi. Bende ne olursa olsun bebegimin sağlıkla dünyaya gelmesini istediğim icin asla karşı çıkmadım. (Allahtan her zaman hayırlısını istedim hicbir zaman illada normal olsun demedim, sezeryanin zorlu bi süreç olduğunu annemden biliyorum ama inanin minigimin kokusu 1000 tane sezeryan acısı duymaya bedel) beni nst ye yolladi hafiften sancım vardi ama biz zaten sezeryana karar vermiştik ertesi gün 9da ameliyata girecektim. Doktorum nstyi gördükten sonra 2. Defa nst istedi ve saat 4 buçuk 5 olmuştu. Bugün kavuşmak ister misin melegine dedi. Neye uğradığımı şaşırdım. Doktorum beklemek istemiyorum bu gece uyuyamam seni bugun yatiralim dedi. Tamam dedim ama dışarı cikar çıkmaz aglamaya başladım. Psikolojik olarak hazır hissetmedim sanırım. Eşim beni teselli etti ve herseyin çok güzel olacağını söyledi. Odama gittim ve büyük abdestimi yaptim, sonradan zorlanacagimi düşündüm. Hemsireler geldi damar yolu açıp serum verdiler. Minigim içerde kelebek gibi oynuyordu ve ben dakikalar sonra ona kavuşacaktım.
Evet zamani gelmişti saat 17 civarı ameliyat haneye alındım. Sondayı uyustuktan sonra takmalarını istedim. Anestesi doktoru geldi ve omuzlarimi dusurmemi, ellerimi dizlerimin üzerine koymami soyledi. Açıkçası bu iğneden korkuyordum ama damar yolu kadar anca acıdı. Aradan 10 sn geçti ve benim bacaklarıma sıcaklık indi. Kollarımı sağa,sola sabitlediler. Uyusmadim daha falan diyorum hâlbuki coktan uyuşmuş asla hareket ve his yoktu belden aşağımda. Doktorum geldi ve beni cekistirdiklerini hissettim sadece hafifce sağa sola sallanıyordum. Başımdaki doktora sordum ne yapiyorlar diye. O da bebegini ceviriyorlar daha bisey yapmiyorlar korkma dedi. Bende saf gibi inandım 🤷♀️ 15 sn sonra odada bi bebek ağlaması.. Allahim bu benim bebeğim mi diye aglamaya başladım. Evet dediler ve cocuk doktorunun gormesi icin götürdüler. Saat tam 17:17 de minicik gözleri açıldı dünyama. Sonra bi baktim yanagimda sıcacık yumuşacık bir ten ve içinde kızımı hayal ettigim kıyafetlerle bir melek bana bakıyor. Öptüm, kokladim. Minigim odamiza gitti. 17.45 gibi bende odamıza geldim. Boncuk gözlerle etrafı seyrediyordu. Hemsire geldi ve göğsümü tutturdu. Cok sukur hemen emdi. Aksam saat 7 gibi uyusuklugum gitmeye başladı. Hemsireler 2 3 defa belirli aralıklarla gelip serum verdiler, igne yaptılar. Beni tek zorlayan içimdeki kanın ve pıhtınin cikmasi için karnıma bastirmalari zorladı. Gece 12de ilk yürüyüş için hemşire geldi. Sondami çıkardı( hic acı olmadi hissetmedim bile) . Çok şükür ayaga kalktım ve kayinvalimle koridorda yürüdük. Cok cok bi zorluğu yoktu açıkçası. Rezene çayı, bolca su, sade nescafe içtim. 19 aralikta aksam saat 6 gibi taburcu olduk. Simdi evimizdeyiz ve inanirmisiniz minigim pembe kıyafetlerinin içinde süt kokusuyla uyuyor. Agrım oluyor ama hersey geçecek biliyorum. Evlat denen sey demek candan da öteymiş. Allahim isteyen herkese nasip etsin insallah..
🌸Doktor 4 kiloya yakin dedi 3.800 doğdu.
🌸Kanamam çok yok ama yinede depent cook kurtarıcı.
🌸humana anne çayı aldım 2 fincan ondan içiyorum ise yaradı
🌸gümüş kapak takıyorum emzirme arasinda ve lansion krem sürüyorum. Emerken acıyor ama onun icin değer.
🌸allahim hepinize zamanında hayırlı doğumlar nasip etsin guzellerim🥰