melegegebe teşekkğr ederim vallahi ameliyata giderken makyajlı falan gitmiştim baya süslüydüm orda soguk diye sadece igne yapılacagı için bana tek bir komut verildi sakinlik olursak canımız hiç acımazmış .. bende o an titreme bitti çünkü igne hiç acıtmadı yani öyle internette anlatıldıgı gbi degil .. bide zaten senle konuşup güldürüyorlar ya çocugunun dogdugunu anca sesi gelince anlıyorsun yani hiç hissetme olmuyor bu sebepten zaten o heyecanlada sakinlik oluşuyor bebişi gördükten sonra zaten onun yanına gidiceksin diye heyecanlandıgın için dikiş atıldı mı bile fark etmiyorsun toparlıyorlar seni hemen .. ama internetten öyle boşuna okumuşum ben anlatılandan çok farklı çok güzel çok rahat geçirdim .. çıkınca baş agrım olmadı ama mesela ben kahve içtim onun içine aktardan tarçınlı bitkisel karışım alıncada direk içer içmez gaz çıkarıyorsun zaten su içtikcede tuvalete gidiyorsun .. bunları ben çok okuyup dert etmiştim ama çok şükür zorluk yaşamadım bide doktorda önemli çok bilgiliydi benim hazır meyve suyu içmeme izin vermedi o kayısı meyvesuyu bile gaz yaparmış çogu hamile bilmezmiş onun yerine evinizden kayısı komposto yapıp getirin dediler birde hastane yemekleri aşırı tuzsuz oluyor siz götürün hiç sıkıntı olmuyor bide yanınızda kimyon rezene olsun ilk gün çok ihtiyacın olucak vücut süt toplicak .. benim şuan aklımda olanlar bunlar .. dert etme bide ilk gece ben çok korktum lohusa psikolpjisine girdim sandım bebekten topuk kanı alınca azıcık ürkmüştü sürekli koynumdaydı ne eşime nede kardeşime veremedim çünkü aglıyordu yerine de yatmıyordu sadece kucagımda yattı anne oldugumu ilk o zaman hissettim ama eve geldik maşallah diyeyim babasınada alıştı evimizede biz çıkıp işlerimizi bile hallettik sokakta yürüyüş bile yaptım ben yani öyle dikişler hiç zorlamadı beni .. bide hastaneden çıkarken agrını kesecek ilaç ve iğne yazacak doktor ben pek kullanmadım hatta hiç kullanmadım ama bazen agrı olabiliyor o igneleri saglık ocagında yaptırınca turp gibi olurmuşsun .. çok uzun yazdım çünkü ben burda okudukca çok korkarak gitmiştim ama hiç korkuya gerek olmadıgını anladım .. eşim hastaneye giderken ben üzülüyorum korkuyorum diye gözlerimin içine bakıyordu beni ameliyata götürdüklerinde benim korkumdan kendisi daha çok korkuyordu hem orda izin vermem falan sanmış çünkü ben tam doguma 4 gün kala hiç uykusuz sadece sessizce sokagı izliyordum pencereden hani psikolojim bozuldu baya çünkü okuduklarımla ameliyatta yaşadıgım çok farklı yüzümde sivilceler çıkmıştı stresten ama dogumdan sonra o kadar stresi atmışım ki hepsi geçti .. keyfimize bakıyoruz biz sizde öyle yapın evet orda başınıza ne gelecek bilmiyorsunuz fakat anlatılanlarla uzaktan yakından alakası yok ..