serpooe öncelikle size çok teşekkür ederim bir anne adayı olarak bu kararı hamile kalmadan alıp adım attığınız için 🌸
evlenmeden önce ben de sigara içiyordum ve nişanlılığımda bıraktım, tek sebebi evlendikten sonra her an hamile kalma ihtimaliydi ve bıraksam bile vücudumda bir süre zararlı maddelerin kalacağını düşünmemdi. Yöntem olarak gerçekten üzgünüm ama bende işe yarayan yöntem “içmemek” oldu. Böyle söyleyince dalga geçer gibi geliyor biliyorum, Fahrettin Koca’nın en büyük kozumuz yakalanmamak demesi gibi 😅 ama öyle gerçekten. Şöyle söyleyeyim bu bağımlılık sigaranın verdiği kimyasaldan ziyade içince beyinden salgılanan kimyasallarla alakalı. Ben öncelikle şunu kabullenmiştim; ben bunu içmeyi seviyorum ve içmek istiyorum kendimi kandırmaya gerek yok. Sonra kendimi “şartlamaya” başladım. Aklıma sigara gelen her an içtiğimde günde 1 paketi buluyordu, ben de önce içtiğim sigaraların arasını açmaya başladım her aklıma geldiğinde içmeyerek. Örneğin aklıma sigara düştü içmek istedim saate bakıyordum saat 4’se “hayır beşe kadar içmek yok” diyordum. İlk başta inanın 4:05, 4:10, 4:15… bu şekilde dk sayıyordum resmen saat 5 olsun diye 😅 zamanla unutmaya başladım tekrar aklıma geldi diye saati kontrol edip 5:30 hatta 6:00’lar görmeye başladım. Heh dedim tamam ilerliyorum. Bu sefer sayı sınırı getirdim bir günde 10’u aşmayacağım. Saate alışmıştım çünkü erteleyebiliyordum artık. Böyle böyle günde 1-2’lere kadar düştüm. Bu arada zaten nişanlıydım alışverişti hazırlıktı derken vaktim çok olmuyordu ama çok stresliydim sadece akşamları olsa da çok içiyordum o yüzden benim bu bahsettiğim süreç biraz uzun sürdü. Neyse zamanla 2 günde 1 vs derken sırf içmiş olmak için içmelerim başladı, vücudum nikotini değil beynim endorfini istiyordu yani. Kendimi kandırmadım da zorlamadım da, dayanabildiğim kadar içmeyeceğim dedim 1 hafta geçti bir tane içtim; içtim diye kendimi ezik yetersiz hissetmedim vicdan azabı da yaşamadım çünkü kendimi kandırıp “bıraktım” demedim bu yüzden o 1 hafta sonra içtiğim sigara benim için bir mağlubiyet değil zaferdi çünkü bir hafta dayanabilmiştim. Yine zorladım kendimi ne bileyim canımın sıkıldığı birşey oldu içmeyeceğim diye zorlamadım sinirlenip üzülünce çok istediğimde içtim vs ama bu şekilde kendime dürüst davrandıkça bir süre sonra gerçekten de aklıma gelmemeye istememeye başladım. En sonunda “bıraktım” dediğimden sonra da gerçekten öylesine 1-2 tane içtiysem bile hatırlamıyorum çünkü kafamda kapandı o mevzu. Eşimle nargile puro vs keyif yapardık ara sıra, ama “bağımlılık” kalmamıştı bende ve hamile kaldığımı öğrendiğim andan beri mecbur kalmadıkça herhangi bir tütün ürünü içenle aynı odada dahi kalmadım. Kısacası içmemeye başladım ama kendimi kandırmamaya gayret ettim sürekli