Artık benimde bı doğum hikayem var,evet arkadaşlar öncelikle şunu anladım ki herkesin herşeyi farklı sakin sizde o rahat olmuş bu böyle olmuş diyerek inanıp kafanızda o düşünceyle girmeyin. Benim hikayemde aynı şekilde,şimdi gelelim elisa hanımla bizim hikayemize 😊
Ben en başından beri sezeryan istemiştim korkuyordum normal doğumdan doktorumda kabul edince fikrimi bende hiç normal olsun diye uğraşmadım. 39 uncu haftada doktorum gün verdi doğum için sabah gel demişti bende gün sayiyordum ki 38+4 de covite yakalandım ve pozatif çıktım eşimle beraber okdar çok ağladım ki günlerce tam doğum zamanı böyle olay yaşayınca piskolojim bozuldu. Doktorum ve hastanem kabul etmiyordu pandemi için sadece devlet hastanesi alıyordu. Son anda hastane doktor değiştirme korkusuda yaşamakla çok üzülmüştüm.sonra zaman zaman artık hastalığı kabul ettim ve 40 haftaya kadar yolu var yaparsın bunu diyerek hastalıkla başa çıktım. 10 gün karantina süresi boyunca çok iyi beslendim çok şükür grip gibi ayakta atlatmistim tam karantinamin son günü gece 12 den sonra karantinam bitti ben iyiydim derken gece şansım geldi korkuyla hastaneme gittim doktorumu aradım okadar organize olmuştuk ki gece 5 tüm ekip beni bekledi hiç bı septom göstermedim için ve karantina suremide bitirdiğim için 39+6 da doğum anı gelmişti artık daha çok heyecanlıyım ve mutluyum hastanemde doğumum olucak diye. Yatisim oldu sabah ve öğlen 12 de sezeryana alındım çok rahat girim ve kendimi kasmim dedim ağlamadım bile ama ameliyathane okadar kalabalık hazirliklar oranın soğuğu bana heycan ve panik yaptı haliyle ilk doğumum korkuda yok deildi. Spinal olduğum belimden iğne yaptı anestezi doktoru az biraz iğneyi hissettim biaraya kadar iyi artık ayaklarım yanıyor ve isindi kaldıramıyorum ayağımı uyusmustum artık bana başlayınca haber verin dedim ama söylemediler heycan olmasın diye sonra ben tüm benimle oynadıklarını dokunuşları hissettim aci yok ama o oynama hissi bile panik yaptı bana başladınız mı diye sordumda ooo bebek gelicek dediler ve bebeğimin ağlama sesine duydum onu ilk gördüm o an benim oldu herşey sonrasında daha zordu sürekli karnimda bı baskı ve bitmeyen bı ameliyat gibi geldi bitsin diye ağlamış ve kendimden geçmişim inanın o süre sonrası ağlamaktan sonrasını hatırlamıyorum çünkü yapılan sakinleştirici beni uyutmus ama yarı baygın gibiydim en azin artık bitti dediklerini duydum ama bir acı yaşadım ki odama gelince gözlerim yüzüm şişmiş ağlamaktan ve bı yanma hissi acı daha çok ağladım sizlandim resmen için yanıyor gibiydi. Herşey bitti acicak ve gecicek derken kansızlık çıktı kan taktılar 2 ünite bana,ve daha çok acılar agrilar geldi sonra yürüme zamanı geldi okadar zorduki o yatakdan yatmak yurumek ağlayaa ağlaya maf oldum zorlandım bebek bu sürede çok şükür iyiydi artik emmesi gerekiyor du ama süt var bebiş emmiyor oda ağlıyordu çok zordu mecbur biraz emdirdik mama takviyesi verdik uyudu rahatladı. Artık ben zorlanıyordum çok ağrılarım oldu resmenn bu mu sezeryan dedim ben acı yaşamam korkmam dedim ama daha çok zorlandım çok zordu kizlar. Tabi belkide ben korktum çok zorlandim sizde olmaz korkmayın yinede sizler. Simdi evimizdeyiz biraz emmese sorun yaşıyoruz ama buda geçer inşallah 🙏 ağrılarım devam ediyor insllah onuda atlatırız. Evet arkadaşlar biraze uzun oldu hakkınızı helal edin. Yine de sizlerde kimseye inanmayın ne istediğinizi siz belirleyin herkes aynı olmuyo maalesef. Yinede bunlara şükür diyorum bebeğimde bende saglikliyiz. Sizlerede hayırlı sağlıklı doğumlar diliyorum acısız dogumlariniz olsun inşallah 🙏 ben artık mezun oldum 🎓😊kendinize iyi bakın kalın sağlıcakla 🖐️🧿🌺