Her annenin dediği gibi gerçekten tarif edilemez bir mutlulukmuş öncelikle allaha bunun için şükretmek lazım. Hikayeme gelecek olursak 15 mayıs günü çok çok nadir sancılarım geliyordu ayırt bile edemiyordum ama gecesinde kasılmalarım da olunca yaklaştığını anladım ertesi gün doktoru arayıp gittim 1 cm açıklığım vardı zaten 1,5 cm olmuştu sancılar düzensiz gece 11de haberleşelim ona göre hastaneye gidelim şimdiden gerek yok dedi doktorum o gün bazen 5 dakikada bir bazen 10 dkda bir oluyordu sıklaşırsa hastaneye gidelim evde daha rahat çek sancını dedi ama o gece ağrılardan ölüyorum sandım fakat hala düzensizdi evde eşim abim annem babam vardı kimseye bir şey söylemedim sabah 7 gibi dayanamadım doktoru aradım hala düzensizdi ama şiddeti çoğalmıştı hastaneye geçtik 3 cm açıklığım olmuştu daha hızlı ilerlesin diye önce çok az suni sancı verdiler hızla açılmam artıyordu yanımda annemle eşim de vardı hiç yalnız bırakmadılar ama suni sancıyı arttırdıklarında ölüyorum sandım gerçekten kasılma geldikçe kendimi kaybedecek gibi oluyordum artık yapamayacağımı düşünmeye başladım ama gerek doktor gerek ebeler o kadar destek oldular ki haklarını ödeyemem. Sonuç olarak saat 13:30 da melek kızım Eylül’üm dünyaya geldi ne hissedeceğimi bilemedim hala da öyleyim alışmaya çalışıyoruz ama iyi ki geldi 🙂 fakat ben doyuyor zannederken bebeğim aç kalmıl sarılık oldu 1 gün küvezde kaldı 3 saatte bir gittim süt sağdım bıraktım kucağıma alamadım gördükçe kendimi tutamadım allahım yaşatmasın kimseye. Neyse ki şimdi evimizdeyiz inşallah bir daha yaşamayız böyle bir şey. Kusura bakmayın uzun oldu ama ona baktıkça destan yazasım geliyor 🙂) darısı bekleyenlerin başına