Merhaba arkadaşlar sonunda ben de doğurdum darısı sizin başınıza 🥳 Kısaca anlatayım hikayemi başından beri normal istiyordum ilk 3 ay dışında güzel bir hamilelik yaşadım bel ağrım dışında sıkıntım yoktu. 37-38de iki defa olmak üzere çatı muayenesi oldum ikisinde de çatım dar ve bebek kanala girmemiş olarak çıktı. Bir de muayenelerde kendimi çok kastım vajinismus geçmişimde var doktor tehlikeye atmak istemedi panik halimi de bildiği için. Cuma günü spinal anestezi sezeryanle dünyaya geldi asafım 🥰 başından beri kendimi telkin ettim geçirmek durumunda olduğum bir süreçti kendime zehir etmemem gerekiyordu. Eşimle annem ameliyathane önünde benden daha gergindiler 😅 iğneyi hissetmedim hatta hastanede en acı veren şey kelebek taktırmak oldu. Anesteziyi alırken çok heyecanlandım hatta durun uyuşsun bekleyin diyip durdum 😂 migren başlangıcımda vardı genele dönelim istersen dediler ama iğne çoktan vurulmuştu, böyle uyuşur gibi oluyo ve hissizlik oluyo. Çekiştirmeleri herşeyi hissettim acı dışında sürekli konuştum ameliyathanedekilerle, bi ara baktım fotoğraf çekiliyorlar koyun can kasap et derdinde dedim 😂 5 dakikada asafım çıktı sakinleştirici istedim sonrasında tentene temas yapmak için vermediler bebişi de gör dediler yakından, sona doğru az bir dozda yaptılar ama. Çıktığımda çok titredim üşüdüm, belden aşağı hissedilmediği içinde ne güzel demiştim hiç acı yok 🤣 uyuşukluk gidince ağrı oluyor tabi, serum ağrı kesicilerle destekliyorlar. Hastaneden hiç memnun kalmadım ama doktorum çok rahattı başka bir doktorda bu kadar sakin bir doğum yapamazdım diye düşünüyorum. 1 günde çıktım hastaneden yalvar yakar ağrı kesici yaptıkları için, bir de malum salgın. Şuan 3. Günümüze girdik ve o mucizeye bakınca her türlü acıyı unutuyorsunuz. Öneri olarak kahve kahve bidaha kahve diyorum 🥳 depend aldım ama öyle yoğun bi kanamam yok adetliyken daha çok kanamam oluyordu hatta. Benim hikayem bu kadar ♥️