Margaret bende 1.5 yıllık evliyim ve dediğinizi hep düşündüm acaba doğru zaman mı , çıkar yol mu diye . Farklı bir şehire gelin oldum işimi ve ailemi geri bıraktım uzun bir süre iş bulamadım acaba bu çocuğu neden istiyorum iş bulamayıp evde kaldığım ve canım sıkıldığı için mi diye bile düşündüm. Zaman zaman eşimle anlaşamadığımız anlar oluyordu ve onun hazır olduğunu hissetmıyordum peki ya kendim ben hazır mıyım dedim .daha hayatımı yeni şekillendirmeye başlamışken evimi bir yuva olarak eşime göstermeye ikna etmeye çalışırken birden her seyi fazla düşündüğümü hissettim. Nasılsa olacağına varacak dedim herkes hemen hamile kalamayabiliyor deneyelim ne cıkar derken ikinci ayda ki gerçekten beklemıyordum hamile olduğumu öğrendim o kadar mutlu oldum ki hatta çok iyi bir iş teklifi aldım 7 haftalıktım .hamile olduğumu öğrendiklerinde kabul etmediler haliyle o anda bile düşündüğüm tek şey asla bunun için pişman olmadığımdı. Bu bebeği istiyorum dedim. Şuan ne kaçırılan işi ne arada sorunlar yaşadığım eşimi ne de herkesten uzakta bir yaşam sürmeyi kafama takmamaya çalışıyorum kendimi bu bebekle ödüllendirilmiş hissediyorum. Hayat biz bir şeylerini yola sokmaya çalısırken kaçırılabiliyor. bu fikir aklına bir kere girmişken bence denemelisin