2baby1cat Ben de bir buçuk yıllık evliyim ve 32 haftalık hamileyim. Eşimle ikimizde isteyerek çocuk sahibi olamay kadar verdik ama birebir aynı düşüncelerdeyiz sizinle. Zaman yaklaştıkça hazır hissediceğime daha da endişe ediyorum. Erken hamile kaldım, hayatım kısıtlanıcak, acaba bakabilecek miyim, eskisi gibi bir hayatım olmayacak gibi. Bunları düşünürken de yaşanılan vicdan azabı cabası🤦♀️. Ve 26 yaşındayım, öğretmenim, maddi manevi her şey yolunda çok şükür hayatımızda ama engel olamıyorum bu kaygılarıma. Bence içinde bulunduğumuz durumun doğal sonuçlarından biri. Hormonal ve bedensel olarak hiç kolay değil ciddi bir değişim haline giriyoruz hamilelikte ve duygularımızı da etkiliyor bütün bu değişim. Anneme ben benimseyemedim galiba bu durumu dediğimde onun için en iyisi olsun diye uğraşıyorsun, alışveriş yapıyorsun, sağlığına dikkat edip doktora gidiyorsun, yeri geliyor iyi mi diye endişe ediyorsun. Bunlar bile onu ne kadar çok benimsediğinin göstergesi ilk defa anne olucaksın daha önce hiç bilmediğin bir duygu bu. Daha fazlasını hissetmeyi bekleyip kendini suçlu hissetme sakın dedi. Etrafımdaki insanların telkinleri çok iyi geldi bana en sevdiklerim ve en yakınlarımın. Siz de deneyin paylaşmayı inanın iyi gelicek 🌸