Merhabalar. 39 hafta kontrolümüzde doktorum bebeğin kilosu ile çatının tam sınırda olduğunu, hiçbir belirti de olmazsa suni sancı İle normal doğum önermediğini söyledi. En son 40+0 a kadar bekleyelim dedik o gün sezeryan ya da normal doğum için sabah 8.30’a randevu aldık. Doktorum kararı bana bıraktı. Ben hiçbir belirti olmayınca sezeryan olmaya karar verdim. Tam hastaneye gideceğimiz gün sabah 6 gibi hafif karnımda ağrı hissettim ancak uyur uyanıklık hali ile emin olamadım, devam edince lavobaya gittiğimde hafif pembe bir leke geldiğini gördüm ve nişan geldiğini anlayınca 8:0 gibi hastaneye gittik, muayene için doğumhaneye alındığım esnada çatala çıkmadan suyum geldi, 3-4 cm açıklık olduğu söylendi, hemen yatışım yapıldı doktorum geldi, suni sancı takıldı, Ancak 11:00 gibi sancılar artık nefes aldırmaz hal aldığı için epidural istedim, açıklık 6 cm di ancak ilerlediğinde asla dayanılmazdı, epidural takılırken asla canım yanmadı, ilk olarak düşük dozda verildi allerji testi için, sorun olmayınca ilk doz verildi, En erken her saat başı Bir doz Verilecekti, her doz sonrası ilk 20 dk yatIcaktım, sonra ise yürüyüş. Bu şekilde saat 15.00 civarı açıklığım 9 cm oldu ancak bebek aşağı inmediği için odamda ebe ıkınma egzersizleri yaptırdı, başı saat 15.00 gibi biraz inince doğumhaneye alındım. Bu sırada epidural etkisinde olduğumdan bacaklarım tutmuyordu ve çatala çıkmakta çok güçlük çektim eşimi çağırdılar o yardımcı oldu. Ikınırken kasılma hissetmem gerektiği için de yüksek dozda suni sancı verildi. Perine masajı yapıldı. Masaj sonrası doktorum geldi, 9.5 cm açıklık olmuştu. Kuvvetle ıkınmamı söyledi, 2 kez kuvvetlice ıkındım Ancak bebek gelmedi. Bu sırada iki yandan iki ebe karnıma bastırıyordu. Doktorum bir erkek doktor daha çağırttırdı ve bu kez kuvvetle ıkınırken üç kişi karnıma bastırdı, kendimi sıkmaktan boynuma kramp girmişti. Sonra 4. Veya 5. Ikınmamda bebeğim geldi. Doktorum hemen O sırada eşimi çağırttı. O an bambaşkaydı, burada hep anlatılırdı ama gerçekten yaşamadan insan anlayamıyor. Canından can geliyor, sıcacık, ağlıyor, koynuna koyuyorlar insan inanamıyor.. Sadece çok güzelsin diyip dklarca ağladım.. Eşim yanımda çok güzel baksana ağlama bizim bebeğimiz diyip durdu.. ebeler, doktorum.. sağolsunlar büyük bir heyecanla beni tebrik ediyorlardı.. bebek yanımda muayene olurken Bir sürü fotoğraf çekildik, eşimle bebeğimle, ebelerle ve doktorumla.. dikişlerim çok uzun sürdü, bebeğimin kafasının sağında şişlikle doğdu, İri bir bebekti, sağdan biraz zorlandı dedi doktorum, 3410 grdı aslında ama zaten çatı muayenemde sınırda olduğunu, beklersek 1 hafta daha bebeğin kilo alacağını söylemişti.. eğer son ıkınmamda da gelmeseydi vakumlayacakmış çünkü oksijensiz kalabilirmiş, dikiş de o kadar uzun sürdü ki doktorum sayısını söylemek istemedi.. çok fazla dikiş vardı.. şimdi Bebeğim 27 günlük oldu. Şişlik hemen ertesi güne geçti.. doktorum ebeler çok iyiydi, harika bir doğumdu gerçekten.. ancak Bir süre Sanki sopalarla dayak yemişim gibi ağrılar hissettim tüm kemiklerimde.. Ve sonrasında da dikişlerim iltihap topladı. Hala da geçmedi. Normal doğum sonrası çok rahat diyenlere söylemek istiyorum kesi varsa (ki her doğumda oluyor hemen hemen) normal doğum sonrası çok zor.. Dikişlerdeki yanmalar çok can yakıyor. Kuru kalmadığı için de geç iyileşiyor. Ya da benim öyle oldu en azından.. Sezeryan yaşamadım ama bunun kararının iyi düşünülmesi gerek, özellikle doktorunuz bebek iri diyorsa vardır bir bildiği.. benim doğum hikayem de böyleydi, Hepinize bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim 🥰