caglaa26 aslında bana göre korkulacak bir şey yoktu. hatta kendi sancımla doğursaydım dünyanın en güzel doğumu olurdu ama kendi sancım 4 cm açılma yapmıştı sadece. son 3 saatte suni aldım. o biraz zorladı ama zorlama dediğim de doğuma yakın 10 dk sadece biraz can sıkıcıydı. çünkü kendi sancın 5 dk da bir gelip sana nefes aldırırken sunide bu pek mümkün olmuyordu. ki bence benim gücüm kalmamıştı çünkü saatlerdir sancı çekmiştim ve bana denk gelen ebe malesef yetersiz biriydi. sadece eşimin masajlarıyla kendime geliyordum. ebe hiç ilgilenmemişti nasılsa eşim yanımda diye. bana 1-2 nefes alıp verme ya da masajla ilgili tüyo verseydi çok daha mükemmel olurdu doğumum. o gidip sabah onun yerine gelen ebe bir masaj yaptı oh be dedim, sen nerelerdeymişsin. sağolsun o ve doktorumun güzel yönlendirmesiyle ıkınıp doğurdum. ebe çok önemli bu konuda. benim tek şanssızlığım oydu. üstelik medikal park gibi bi hastanede. bu seferde aynı hastanede doğum yapıcam ama kesinlikle aynı hataya düşmicem ✌🏼 sessiz kalmam yani 🥳 uzattım kusura bakma. dediğim gibi korkulacak hiçbir şey yok aslında. ben de hep hareketliydim hamilelik boyunca ve günde 3 saat toplamda da 6 km yürüdüm. doğru nefes ve doğru ıkınmayla çok rahat doğurursun. yeter ki nefesi boşa harcayıp kendini yorma. hayırlı, sağlıklı, kolay, mis gibi doğumlar diliyorum 🌸