Merhaba kızçelerim :) beni unutmadınız inşallah. Tüm gebeliğimi burada geçirdim ve doğum hikayemi yazmak için heves ettim hep.. yazıp yazmamak konusunda çok kararsız kaldım fakat belki birileri benim düştüğüm hatalara düşmez diyerek yazmak istedim. Hassas arkadaşlar burada geri dönebilirsiniz çünkü pozitiflik maalesef bu hikayede yok.. Çok rahat bir gebelik geçirdim,bir lez dahi kusmadım midem yanmadı başım dönmedi, bir kaç pürüz oldu ama böbrek taşım imiş meğer çok önemli değil.. neyse hamilelik boyu hep gezdim tozdum her işimi kendim yaptım 170 boy 64 kilo ile hamile kaldım 78 kiloya kadar çıktım doğum haftası 75 kiloya düştüm, sonunda da doğurdum zaten..
- Haftama girmiştim ve belimde hafif ince bir çatlak olmuştu ve çok kızmıştım bu duruma çatlamadım çatlamadım doğum zamanım geldi en sonunda çatladım diyerek ve bebeğimle ciddi bir konuşma yaptım o gece 😂 geleceksen gel yoksa sezaryenle alırım seni falan demiştim,bir şekilde uyudum ve sabah oldu.. 8 kasım pazar günü. Eşimle sohbet ediyorduk kalkmamıştık henüz, rüyasında doğum yaptığımı görmüş,aynen ben de görmüştüm. Birbirimize bunu anlatırken birden ıslaklık hissettim ve lavobaya gitmek için ayağa kalktım,bacaklarımdan aşağı sıcak bir su akıyordu. Eşime suyum geldi dedim , eli ayağına dolaştı dört dönmeye başladı,bana sorular soruyordu ben onu duymuyordum, kalbimi korku ve heyecan kaplamıştı. Neden yaptım bilmiyorum banyoyu temizledim akşamdan kalma mutfağı toparladım üzerimi giyindim ve doktora doğru yola çıktık.. bu arada 36. Haftamdan beri 1 cm açıklığım vardı ne ilerlemişti nede sancım vardı sakin sakin gittik hastaneye. Nisa hastanesine gittik orada takipliydim zaten rezil bir hastane sebeplerine geleceğim .. neyse hanımlar, muayene için yine 1 saat kadar sıra bekledim. Çok gergindim suyum gelmiş hala bekletiyorlar diye sinirliydim. Nst ye aldılar önce sancı 10 15 hiç yok. Doktor muayene etti açıklığım 1 cm. Değişmemiş, ama suyum fazla fazla geldiği için yatış verdiler. Bu arada muayenede kasıldığım için nöbetçi doktor sanırım alev hanımdı ,bana normal doğum yapamazsın sen dedi bu beni iyice gerdi. Moralim yerlerde, yatış işlemleri yapılırken kendi doktorumu istedim,çünkü bana hep doğum anında yanında olucam şöyle kolay olacak böyle kolay olacak, saat kaç olursa olsun gelirim sorun değil gibi cesaret veren sözler söylüyor motive ediyordu. Neyse yatışım yapıldı eşim üzerimi giydirdi annem geldi. Korkum tavan,sancım sıfır. Hemşire geldi suni sancı teklif etti, sancın yok böyle giderse bebek susuz kalır sezaryen olmak zorunda kalırsın dedi,bende kabul ettim. Damar yolu açtı suni sancıyı taktı tam açacaktı ki durdurum. Biraz müsaaede et rahatlayayım öyle açarsın dedim. Odadan çıktı ve benim kendi sancım gelmeye başladı. Ama öyle hafif hafif ve uzub aralıklı değil. Bildiğiniz dakika başı geliyor 30 sn kadar sürüyor ve beni bağırtıyordu. Yanı tarif dahi edemem. Annem de şoka girdi ben de girdim. Ebe geldi muayene ediyor 5 dakikada ben 3 cm oldum ama çığlıklar atıyorum. Annem sıcak su tutuyor belime ama ben o kafayı mermere vurma durumunu yaşadım . Çünkü hiç soluk alamadan sancı geliyordu dinlenmeme fırsat olmuyordu. Dayanamadım çıktım sudan eşimi istiyorum diye bağırdım onu da aldılar odaya, beni öyle görünce mahvoldu ama yapacak birşey yok o an onu gözüm görmüyordu. Doktoru soruyorum yolda diyorlar, doktor piyasada yok. Beni sezaryen e alın diyorum ciddiye alan yok. Epidural istiyorum dedim ebe geldi muayane etti 4 cm dedi . Ama bilin bakalım ne eksik??anestezi uzmanı. Hastanede doktor yok. Eşim en son nasıl halletti bilmiyorum ama yarım saat içinde anestezi doktorunu getirtti. Sonrasında bana bir daha açıklık muayenesi yapmadan ameliyathaneye epidural için indirdiler. Sancım dakika başı geldiği için ben bir türlü doğru duruşu yapıp bel kemiğimi çıkaramıyorum. Doktor anlayışlı fakat bir hemşire bana hafiften kızdı, ben de ona sen hiç doğurdun mu bu sancının dayanılmazlığını biliyor musun diyerek yükseldim sonra helallik istedi benim için endişelendiğini söyledi. Neyse epidurali yaptılar zor oldu iğneyi hissetmedim ama iki üç defa girip çıktı , doktor bana artık rahatsın sancı hissetmiyorsun doğuma gideceksin buradan dedi ama o da nee! Sancıları aynı dozda hissediyorum. Ve inanılmaz bir tuvalet yapacağım hissi. Doktor ısrarla sancıyı hissetmiyorsun diyor fakat ben yine hissediyorum epidural asla tutmadı. Neyse beni bir odaya çıkardılar ebe kontrol etti 8 cm dedi. Ben o arada tuvaletim var diye bağırıyorum sonda taktılar hiç hissetmedim artık muayeneleride hissetmiyorum ,annem dualar ediyor. Ebeye bağırdım yine doğuruyorum bebek burada diye. Geldi 10 cm dedi onlarda şaşırıyor çünkü açılmam çok hızlı ilerliyordu sancı çekiyorum fakat boşa değildi. Neyse doğum odasına gittik küçücük bir yer. Çatala yattım artık dayanamıyor ıkınıyordum , ebe ıkınma diyordu ama bebeğim resmen doğmuştu parmaklarıyla tutuyordu o arada herkes birbirine bakıyor beni sakinleştirmeye çalışıyor doktoru arıyorlar yana yakıla. Doktorum hala yok. Bayağı bir süre bebeğin kafasını tutuyor ben yalvarıyorum sen doğurttur diye nöbetçi doktor gelsin o zaman diye. Ama doktor geldi birazdan burada olacak dayan diyordu ebe. Ama ne mümkün çünkü ıkınma hissi orefleks oluyor . Çok büyük acıydı. Epidural tutmamıştı çünkü açıklığım yüksek ihtimalle 6,7 cm di epidural yaptıklarında.. doktor geldi artık bende ıkınacsk güç kalmamıştı sadece çığlık atıyordum. Karnıma iki defa bastılar korkunçtu. Bebeğimin sesini duydum, ağlıyordum, karnıma koydular, o an sustum ve ona baktım. İnanılmaz bir andı. O da sustu ve bana baktı. Sonra tekrar ağlamaya başladım. O da aynı şekilde ağlamaya başladı ve sonra aldılar.. plesantayı çıkardılar karnım bir an da gitti. Ve ikinci doğum dediğim yere geldim. İç dış 4 dikişim vardı , kesiyi doktor geç gelip attığı için öncesinde kendimi yırtmışım zaten..
Dikiş için tampon yapıyor gazlı bezi tıkıştırıyordu kaba tabirle, hissediyorum canım çok acıyor dedim, başlamaz mı bu da hayır hissetmiyorsun demeye. Dikiş atmaya başladı. Bağırıyorum yine yapmayın hissediyorum diye. Hayır diyor doktor hanım, epiduralin ikinci dozu yapılmış hissetmezmişim. Ama bildiğin canlı canlı diktiler. Dikiş bitti, ameliyathanede hemşiresi geldi ve ikinci epidural dozu verdi. Yani dikişten sonra beni uyuşturdular canlı canlı diktiler. Kabusum bitti mi bitmedi. Odama geldim, 2 saat boyunca belden aşağım uyuşuktu hiçbir şeyin farkında değildim. Yarım saat kadar titreme krizi yaşadım o neydi bilmiyorum. Sonrasında bebeğim geldi emzirme işini beceremedim haraket kısıtlılığından , bebek hemşiresi hiç yardımcı olmadı oysa olmalaro gerekiyordu. Benim uyuşukluk geçince ağrılarım başladı, hemoroid olmuşum, hiçbir şekilde gaz bile çıkaramıyorum çok büyük sancılar çekiyorum idrar yapamıyorum, hastaneden çıkarmayacaklarını söylüyorlar bu durumda. Bir sürü kötü olay yaşadım. Ama hemşire bir kız vardı o bana çok destek oldu ismini sormak hiç aklıma gelmedi,o ve diğerleri olmasa daha kötü geçerdi. Keşke diyorum daha iyi bir hastaneye gitseydim. Para için açıklığı kontrol etmeden epidural için ameliyathane de eziyet ettiler 1000 lira için. Bebeği içerde tutup baskı yaptırdılar dakikalarca doktor gelecek diye 500 lira için. Kısaca hastaneden zulum çektim. Yoksa açılmam o kadar hızlı ilerliyordu ki.. neyse eve geldim bebeğimi memeye silikon göğüs koruyucuyla ancak tutturabildim. Hemoroid ağrılarım geçeli bir kaç gün oluyor, bu süreçte yiyemedim içemedim yürüyemedim sezaryenle doğum yapanlar daha çabuk toparlardı o derece.. çok sinir krizleri geçirdim ama şu an daha iyiyim. Doğumdan hiç korkmazdım, yine korkmazdım da başıma gelenler…
Doktorunuzu ve hastanenizi iyi seçin, epidural isteyecekseniz sizi ameliyathaneye götürmeden önce tekrar muayene ettirin, benim gibi epidural için geç kalmış olmayın. Başınıza kötü ne gelirse gelsin hepsinin geride kalacağını unutmayın. Ben evlat kokusunu alınca herşey geride kalıyordu.. yine buralarda olacağım.. bu arada bebeğim 48 cm 3000 kilo doğdu. Bana 3700 demişti doktor 🤗