Merhaba arkadaşlar öncelikle. Burada bende çok doğum hikayesi okudum. Bende kendi hikayemi anlatmak istedim. 4 senedir anne olmayı çok istiyordum. Pko ve yumurta tembelliğim vardı. Gittiğim doktor normal yolla gebe kalamazsin deyip tup bebek önerdi. Biraz daha zamana bırakmak istedik ve doktora gittikten sonra sadece bı kere adet gördüm. Çok kasık ağrım vardı adet olacağım sandım ama olmayınca hiç ümidim olmadan acaba diyerek test yaptım. O da ne çift çizgiyi grunce başladım ağlamaya. Eşime söyledim sonra. Hemen kan testi ultrason yaptırdık 😊 Gebeliğim boyunca fiziksel olarak bir sorun yaşamasam da psikolojik olarak çok sorun yaşadım. Market sektöründe çalışıyorum ve korona dönemi olunca malum Çok fazla sinir stres yasadim. Çok zor bir surecti ve gebeliğim boyunca beş ayrı mağaza degistirdim. Çok zorlandım. 29.haftada senelik izne ayrıldım çok şükür artık dinlenirim derken 32. Haftada gebelik tansiyonum çıktı ve sıkı takibe alinmaya başladım. 38.haftada kontrole gittiğimde doktorum bebekte gelişim geriliği olduğunu söyledi. Tansiyonumu olctugunde ise 16/10 du seni bu şekilde daha fazla tutamam. En fazla pazartesi gününe kadar bekleyebiliriz dedi. 23ekim pazartesi günü saat 7 de yatısım yapıldı. Normal doğum istediğim için önce suni sancıyla baslatilacakti doğumum nst ye bağlandım. Saat 9bucuga gelmemişti doktor önce açıklık muayenesi yaptı açıklığın yok bebegin kalp atışları düşüyor acil sezeryana alıyoruz seni dedi. Hemen hemşire sondayi taktı ne olduğunu bile anlamadan kendimi ameliyathane masasında buldum. Açılma olmazsa sezeryana alacaklarını biliyordum ama bu kadar çabuk olmasını beklemiyordum. Anestezi doktoru geldi genel mi spinal mi diye sordu spinal dedim bı kaç soru daha sordu cevap verdim. Sonra belimden iğneyi vurdu hissim gidince ameliyat başladı. İğne gerçekten bı damar yolu kadar acıtıyor. Her dokunuşu hissediyordum ama acı yok. Sonra bebeğimin ağlama sesini duydum gözümden bı damla yaş aktı. Aradan 5 10 dj geçti hala kızımı gostermediler bana dedim bebek geldi dimi anstezi doktoru sesi duymadin mi dedi bende duydum ama neden hala gostermediler dedim çocuk doktoru bakıyor birazdan getirecekler dedi. Bu arada ameliyat başlamadan önce başımdaki hemşireye bebeğim ilk doğduğunda resmini çeker misiniz diye rica etmiştim. Bebeğimi getirdiler sıcacık yumusacikti öptüm kokladım ağladım. Sonra üşümesin diye aldılar. Bu sırada hala beni dikiyorlar. Bütün vücudum sanki elektrik çarpıyor gibi hissettim. Ameliyatın sonlarinda titreme aldı bütün vücudumu. Sonra odaya aldılar beni de hala vucudumda his yok. Üstümü giydirdiler. Titremem bı sure devam etti emzirmek için bebek hemşiresinin gelmesini bekledik. Bebeğim emmedi çok küçük minicikti. 2700 doğdu. Çok güçsüz halsizdi aglamiyordu bile. Emme refleksi yoktu resmen. Göğüs pompasiyla sagip vermeye çalıştım yutamiyor da. Sabaha kadar uğraştım birer damla birer damla ne yerse kardır diye. En son sabah çocuk doktorunu çağırdık emmiyor sarılık olacak diye. Kızımı aldılar kan için 1 saatten fazla getirmediler. Hemşire geri getirdiğinde doktor hanım bilgi verecek size dedi ve çıktı. Üstünü değiştirmek için soydum kızımı bı baktım ellerinin üstü mosmor bı sürü kan almışlar içim gitti başladım ağlamaya bı sıkıntı var diye. Çocuk doktoru geldi bebegin kaninda enfeksiyon çıktığını antibiyotik tedavisine başlanacağını 7 gün kuvezde kalacağını söyledi. Kızımı öptüm kokladım ağladım verdim hemşirenin kucağına. Annem kayınvalidem eşim vardı. Esimi kuvez işlemleri için vezne ye gönderdiler. Bizde ağlıyoruz.. sonra annem kayınvalidem beni teselli etmeye başladı. Bu daha çok canımı sıktı. Ben aglamami durdurmaya çalışıyorum sütüm kesilmesin diye bana ağlayarak ağlama ninisinin ninisida kuveze girmişti diyolar. Dedim tamam beni teselli etmeyin biliyorum kızım iyi olacak. Şimdi benim kendime gelmem lazım o yüzden konusunu açmayın dedim. Gün boyu kimsenin telefonlarını da açmadım. Kızım dün sabahtan beri kuvezde. Dün çok uzuldugum için sütüm kesildi sandım. Bütün gün sutum gelsin diye rezene ıhlamur un corbasi hoşaf akla gelebilecek her şeyi nefessiz içtim. Çok şükür sütüm geri geldi. Kızıma şu an süt gönderiyorum.
Ara ara kramp tarzında ağrılarım giriyor ama çok şükür biraz toparladım. Sezeryandan korkuyordum. Ama o da bı süreç ve geçici şu an kendim oturup kalkabiliyorum üstümü degistirebiliyorum tuvalete gidebiliyorum.
Bol bol yürümeye çalışın.
Depend gerçekten kurtarıcı ama ilk kanamalar için uzun süreli kullanımda terletiyor pişik yapıyor.
Bir de gebelik döneminde gerçekten hiçbir şeyi kafaya takmayın mutlu gebe olun. Onu beceremedim. Bebekler hissediyor.
Doğumum zor geçmedi ama kızımı orada bırakıp eve kucagim boş dönmek çok zor oldu.
İnşallah bekleyen herkese kolay doğum nasip etsin Rabbim 😊🙏
Bebeklerinizi sağlıkla kucaklarıniza alın inşallah 😊🙏
Bir de uzun oldu hskkinizi helal edin. Sormak istediginiz olursa cevaplarım. Kendinize iyi bakın mutlu kalın 🙏