Geçen şubat ayında doğumyaptım ve şimdi yine hamileyim 🙂)) oplum erken gelmeye karar verdi. 34. Haftada gece suyum gelerek hastaneye koştuk. Sabaha kadar bekledik ancak bir türlü sancılarım çoğalmadı. Bebeğin eşi de rahim ağzında olduğu için doktorum riske atmayıp alalım dedi . Oğlum biraz miniş doğdu 2.400 kg ama şimdi çok sağlıklı. İnsan o an çok korkuyor ama şimdi 2.ye hamileyim 🙂)) sanırım o korkularım olmayacak en azından doğum sancısının nasıl bir şey olduğunu biliyorum artık. Harika duygular,muhteşem bir his. İnsan kucağıba alınca herşeyi unutuveriyor. Korkmak çok yersizmiş,sonrasında bebeğimi bu kadar seveceğimi bilsem onun gelişinden bu kadar korkmazdım 🙂))) allah bir avazda kurtarsın🙏🏻