Hamileliğimin en başından sonuna kadar gayet rahat geçirdim. Ne mide bulantım oldu ne aşermem bendemi tuhaflık var anlamadım ama güzel bir süreçti. Bol bol hareket ettim kendi işimi kendim gördüm açıkcası kendimi pek sakınmadım öyle herşeyden nerde hareket orda bereket. Sakin huzurlu bir dönemdi benim için. 2 defa gaz sancım olmuştu oda normal olacak o kadar dedim geçtim. Artık hamileliğimin sonuna doğru yaklaştıkça hurmalar plates topları falan ama banamısın demedi 40 haftayı tamamladık. Minik kuş gelmek bilmedi. Doktorumuz en son suni sancıyla doğumu başlatmayı planladı 13ünde sabah yatışım yapıldı alttan fitil verildi sancı başladı ama açıklık pek ilerlemedi. Ebe suyu patlatana dek meğersem bebiş kakasını yapmış acil sezeryana alındım tabi hiç beklemiyordum bu durumu. Hep normal doğum diye kendimi hazırladım ama umduğum gibi olmadı. Bazen herşey istediğimiz gibi olmayabiliyor. Son dakka herşey değişti. Neyseki bunada şükür bebeğimi sağlıkla kucağıma aldım. Dikişler vs hastanede biraz zorlandım yürüdükçe hareket ettikçe toparladım. Tabi destekçim annem ve eşim sayesinde. 1 haftada düzeldim. Korktuğum kadar değilmiş. Doğumdan sonra pijama falan giyemedim açıkcası sadece 1 gecelik işimi gördü. Öyle iç çamaşırı falanda giyemedim boşuna götürmüş oldum. Sadece hastane çıkışında giydim. Depend kullanmak işimi kolaylaştırdı. Birde süt sağma makinesi almak mantıklı 3 gün sütüm gelmedi biraz uğraş sonrası geldi. Göğüs ucum tahriş oldu garmastan pomat kullanıyorum. Şuan daha iyiyim bebeğimizde gayet iyi 3.210 kilo 49 cm minik bir prenses o 😍 Allah herkese kolay doğum nasip etsin tez zamanda toparlansın inşallah.