Merhaba güzel annelerim. Sizlere bu mesajı 20 günlük minnak kızımla yazıyorum. Telaş, tedirginlik, lohusa depresyonu hepsine dibine kadar yaşayan biri olarak her şeyin ne kadar farklı ama bir o kadar da güzel olduğunu anlatacak kelimeler bulamıyorum. Dualarınızı, mesajlarınızı bekliyorum.
Gelelim doğum hikayeme normal doğumda doktorum da ben de karalıydık ancak 39.haftada bir haftalık suyu kaldığını bir hafta sonra gel hazırlıkla gel doğum şekline karar verelim dedi ama ben doktorun dediği günden bir gün önce gittim yarın yine gel der diye de eşyasız gittim suyuna baktı çok azalmış dedi çatıya baktı hiç açılma yok dedi haydi dedi sezeryana hazır ol. Evimiz 20 km ilerde benim yatışım yapıldı eşim çantaları ve annemi almaya gitti. Ben heyecanla odada beklerken hepinize dua ettim. İsteyen herkese nasip etsin dedim sağlıkla gelsin tüm bebekler dedim. Ve sağlıkla doğsun miniğim dedim. Annemler geldi yarım saat sonra hemşire haydi gidiyoruz dedi. Neysr ameliyathane ye gittik duyduğum kafamı dolduran ne varsa boşa imiş yok anestezi iğnesi ağrıtıyor hissetmedim bile yok kesiği hissediyorsun bu mümkün değil yok bebek çıkarken sarsılıyosun bir saniyelik olay yok çok bulantı oluyor hiç olmadı. Kafamı doldurduğum son haftalarda dudağımda uçak bile çıkaran bu stresler hep boşa imiş siz siz olun kimseyi dinlemeyin herkesin doğum hikayesi başka herkesin bünyesi farklı okuyun geçin ben de olur mu demeyin neyse miniğim doğarken kakasını yaptı bu yüzden iyi ki beklemedik dediğini duydum. Çok üzüldüğüm şey ameliyattan çıkınca heyecanla eşime gördün mü dedim ama bebeğimr kontrol amaçlı oksijen verilmiş bu yüzden geç geldi odaya o gelene kadar ben titreye titreye morardım çok korktum hala o anı düşününce gözlerim doluyor sonra odaya geldi bir ohh çektim. Sağlıkla mutlulukla büyüsün tüm bebekler okuyan herkese teşekkür ederim.