Çiçeği burnunda hatta tomurcuk bile diyebileceğim doğum hikayem.. hep takipçisi olduğum ve son 1 ay aktif katılımcı olduğum uygulamada doğum hikayesi yazma sırası bana geldi 😇
17.11.2020 saat 19.19 da oğlumu kucağıma aldım ve ilk sesini duyduğumda hayatımda duyduğum en güzel ses diyebildim sadece😇
41 haftaya kadar normal doğum olması için çok uğraştım.. 37. Haftaya kadar aktif çalıştım. Hurmalar, adaçayı, ahududu yaprağı cayı, hint yağı, perine masajı, pilates, yürüyüş.. hersey 😇😇 ama doğal yolla ağrım bir türlü gelmedi ki 3 hafta 2 cm açıklıkla dolandım☺️ Ta ki bugün sabah 6 yA kadar dr um artık beklemeyelim bebekte iri gibi kanala da girmiyor belki ağrıyla girer deyip yatış verdi. Kendim de ebe olmamdan dolayı doğuma 2 ebeyle girdim. Masajlar, mumlar, müzikler 😇😇Vajinal yolla propes koydurdu ayrı yine olmadı, sonra yine vajinal cytotec koydurdu olmadı en son oksitosin yani suni sancı denedik olmadı yA oluşan ağrıları da ben hissetmedim ki 100 leri gördük bende sadece karnımda kasılıp gevşeme vardı.. suyumu patlattı olmadı😇 akşam 19 sularında Artık bebeğimde yorulmuş ve açıklığım sadece 4 cm olmuş baş yerleşmemişti ebelerim ve doktorum hepsi aynı fikirdeydi beklesekte sezaryan gibi görünüyor dediler öyle deyince bende kabul ettim çünkü bazı seyler nasip ve nasipten öte yol yok.. çok istedim normal olsun ama daha da zorlamak korkuttu.. sezaryenden inanılmaz korkuyordum korkulacak hiçbir şey yokmuş yine de tıbbi gereklilik olmadıkça normal doğum en güzeli 😇☺️ Benim hikayem biraz uzun ama tüm detayları anlatmak istedim. Şimdi 3850 gr lık oğlusum yanımda bende yürümeyi bekliyorum 😇 rabbim hakkıyla annelik yapabilecek herkese bu duyguyu nasip etsin 🙏🏻 Fırsat buldukca sorulara cevap vermeye çalışırım. Allah’a emanet olun tüm anneler, anne adayları 🙏🏻