Herkese merhaba, doğumu düşünüp tedirgin olanlar vardır elbet bende öyleydim çok korktum. Hikayeler okurdum ve kendimi teskin ederdim.Umarım benim hikayemin de faydalı olacağı birileri olur. Öncelikle çok rahat bir hamilelik geçirdim çok fazla bulantım olmadı 16.haftada oğlum olacağını öğrendim ikinci trimester tam bir balayıydı dedikleri gibi. Sonlarına doğru ve üçüncü trimester da bel ağrıları çektim. Bebeğim 36.haftaya kadar makat gelişti, tam normalden umudu kesmişken baş aşağı döndü ve normal doğum beklemeye başladık. Sürekli adet sancısı gibi sancılarım oldu, ailevi peoblemler yüzünden psikolojik olarak çok zor geçirdm son haftalarımı. Doğurdum doğuracağım derken 39+1 de perine masajı yaptım uyumadan önce. Sonra uyudum ama gece tekrar uyandım ve ağrım vardı. Uyuyamadım çok dua ettim zamanında hayırlısıyla gelsin diye. 11 gibi uyandım ve lavaboya gittim. İdrarımı yapıyorum zannettim ama sıcak sıcak bişey akıyordu ve durmuyordu. Çok heyecanlandım evde eşim ve annem vardı. Emin olmadan söylemek istemedim, peçete koydum çıktım tekrar baktım ve suyum geliyordu. Anneme söylemedim Eşime söyledim hızlıca kahvaltı hazırlamasını istedim bende hazırlanayım hastaneye gidelim. Heyecandan 7 tane yumurta kırmış sevgili kocam 😂 eşofmanın üstüne pantolon giymeye falan çalıştı doğum gelince tam bir şapşik oluyor erkekler 🙈 hastaneye gittiğimde 12.30 tu ve bir parmak açıklık olduğunu söylediler suni sancı verdiler. 1.30 gibi sancıları hissetmeye başladım ve canım gerçekten çok acıdı ne yalan söyleyeyim dayanamıyordum. Nst de 100 ü görünce aklım çıkacak gibi oluyordu ama sancı düşünce sanki hiç bir şey olmamış yaşanmamış gibiydi. Yürümemi ayakta durmamı istiyorlardı ebeler, zaten yatarak sancı çekemiyordum ama bitsin uyuyayım istiyordum o an. Sancı gelmeden squat yapıyordum bir iki adım atıyordum sancı gelince eşime sarılıp belime masaj yaptırıyordum elini sıkıyordum ama dilimden duayı hiç eksik etmedim. Saat 6 ya doğru beni bayıltsınlar sezaryene alsınlar diye yalvarıyordum artık. Eşime 6da açıklık muayenesine alacaklarını söylediler ve açıklığım 8-9 cmdi. Ebeler çok şaşırdı hiç beklemiyorduk bu kadar olacağını gece doğum yapmanı bekliyorduk dediler ve hemen doğum hazırlığına başladılar. Bana tuvaletimi yapacakmış gibi ıkınmamı söylediler ve ıkınmaya başladım ama nefesimi iyi ayarlayamıyordum sancılardan dolayı. Oksijen almak zorunda kaldım. Uyuşturucu iğne yaptılar ve sancılarımı hissetmiyordum sadece ıkınıyordum ve 18.17 de akşam ezanı okurken minik oğlum doğdu. 2960 tı ve küçücüktü hemen ten tene temas yaptılar inanamıyordum ve herşey geçmişti sanki hiç sancım olmadı hiç bir şey yaşamamıştım. Yaklaşık bir saat plesantanın çıkması ve dikişlerim sürdü. Sonra da oğlumu kucağıma alıp odama geçtim. İlk gün biraz zor hareket ettim ama pes etmedim hep yürüdüm oturdum bırakmadım hiç kendimi. 3 gün sonra annem gitti eşimle başbaşa kaldım ve her işimi eşimle yaptık 1 haftaya kadar da her işi kendim yapmaya başladım dikişlerim de düşmeye başladı. Şimdi 16 günlüğüz minik Alparslan’ımla. Bugün izlenimimiz vardı 3500 kilo olmuşuz 🥰 yani zayıf doğdu veya doğacak diye üzülmeyin çabuk toparlıyorlar. Benim oğlum sol memeden emiyor sadece sağdan emmiyor. Sağ göğsümü sağıp veriyorum biberonla. Biraz zorluk çektim işin aslı olabildiğince memeye alışmalılar şimdi canı isterse emiyor onun dışında hep sağıp veriyorum. Tek dileğim hiç bişeyin sizi etkilemesine izin vermeyin psikolojik olarak özellikle kim zarar veriyorsa gönderin evinizden uzaklaştırın 🙏🏻 Umarım hepiniz sağlıkla bebeğinizi kucağınıza alırsınız ❤️ Bu arada yine doğum yapacak olursam tercihim normal doğum olur, korkmayın kesinlikle dinlemeyin kimseyi. Şartlar el veriyorsa normal deneyin çabucak toparlıyorsunuz hiç bir şey olmamış gibi. Hepinize hayırlı doğumlar dilerim 🌸