En baştan beri hep normal doğum düşünüyordum. Doktorumda öyle düşünüyordu. 39+4 olmuştum ve nisanim gelmisti ama sanci yoktu. Gece birden sanci gelmeye basladi ve duzenli bi sekilde devam etti. Gün boyu cektim ve artik 7 dakikada 1 e düşünce doktoruma gittik. 2 cm acilmam oldugunu ve rahmimim yumsadigini soyledi. Yatış islemim yapıldı. Bu arada doktor suyumu patlatti bebek kanala iyice girsin diye. 1 saat sonra suni sanci taktilar. Artik sancilarim tavan olmustu. Aradan 4 saat gecmesine ragmen acilmam sadece 1 cm artmıştı. Ve bebegin basi yan geliyordu zorlaniyordu. Doktor sezeryan teklif etti. Çok üzüldüm hatta agladim. Çünkü hayalim hep normal doğumdu. Demekki nasip değilmiş dedim naparsan yap olmuyor bazen. Spinal istedigimi soyledim ve ameliyat masasinda bile sancim geliyordu. Sondayi hissetmedim uyusmustum. Igne de acimadi. Bu arada aciklik muayenesi baslarda aci vermemişti ama sanciyla bakilinca canim yandi ama dayanılmaz degildi. Her neyse oglum hemencik geliverdi ve o an cok güzeldi. Simdi o sancılar aklimdan gitti ama oglum yanimda. Kisacasi hayat sen planlar yaparken basina gelenlermis. Ilk yurumem zor olmadi sezeryandan sonra. Bol.kahve ve su tükettim. Süt hemen gelmiyor sicak dus tavsiye ederim. Depend kesinlikle kurtarici. Benim hikayem bu kadar. 2 günlük oglumla iyi geceler dileriz 😊