Bu başlığı yazmak bana nasip olacak mı çok merak etmişitim😊 ilk olarak bu ikinci doğumum bundan önce ise kendi başlamadan suni ile başlatılan 36 saat süren travmatik bir doğum hikayem vardı oğlum 13 aylıkken hamile kaldığımı öğrendim ve başta ne yapacağımı gerçekten bilemedim zaman aldı biraz sindirmem en çokta Doğumdan korkuyordum. Diğer doğumum hiç istediğim gibi gitmemişti ancak herşeye rağmen normal doğum olduğu için Doğumdan sonra ayağa kalkabilmiştim bu benim için çok önemliydi. Aylarca neden kendi başlamasına izin vermedim diye çok kızdım kendime o yüzden ikinci doğumumun oldukça müdahalesiz bir doğum olmasını istiyordum. İlk olarak 28. Haftamda erken doğum tehlikesi yaşadım doktorlar 37 ti asla göremeyeceğimi söylediler. Bir bebeğim daha olduğu için zor bir durumdu ama bir şekilde üstesinden geldik. O yüzden çok erken beklemeye başlamıştım. 37. Haftada nerde kaldı bu çocuk diyorduk düşünün. Daha sonra günler geçmek bilmedi 38-39-40 bile olduk. Çoğu doktor 40 I bile beklemiyor daha önce bu konuda isyan postları açmıştım. Ama ben inat ettim bekledim. Çünkü bebeğin kendi gelmek istediği zamanı seçmesinin önemini yaptığım araştırmalardan biliyordum. En son doktorum 40+4 e suni için yatış günü verdi. Bu beni aşırı strese soktu ya doğuramazsam diye. Bir gün önce doktora gittim eğer herşey yolundaysa beklemek istiyorum dedim ve zorda olsa iki gün erteledi. O günde geçti. Geriye bir günüm kalmıştı. Yaşadığım stresi bir ben bir Allah birlir. Sonra arkadaşımın tavsiyesiyle o gece acemaşıran ney dinletisini sesli açtım. Onu dinledim. Birde kendimce totem olarak kızımın yatak örtüsünü açtım😅. Sabah 5 te ishal sancısı gibi bir sancı vurmaya başladı ama istemsiz üf üf dedirtiyordu. Sonra dk tuttum ve belli aralıklarda geldiğini gördüm ve doğum sancısı olduğundan emin oldum. Çok huzurlu bir ortam vardı. Sabah vakti.. berrketli bir yağmur.. eşimle namaz kılıyoruz Kuran okuyoruz arada ona sarılıp sancı çekiyorum ama hafif sancılar arada sert vuruyor onlarda da koşar adım yürüyorum. Daha sonra annem ve oğlum uyandı. Beraber kahvaltı hazırladık yedik içtik ben aralarda sancı çekip geliyorum eşimle ama o kadar mutluyum ki size anlatamam😅 sonra sancı biraz ağır vurmaya başladı. Hastaneye gidenimde orada çekeyim dedim. Yolda selfie çekiyoruz falan. Doktorun kapısına geldim bekliyorum başka adamlar var ben sandalyeye tutunup çaktırmadan sancı çekiyorum görüntüm falan çok normal yani. Sonra içeriye girdim doktor kontrol etti. Doğum başlamış hemen doğumhaneye dedi. Ben şok. Gerçekten inanamadım 5 saat evde oynayarak çektiğim sancı tam açıklık olmuş. Diğer doğumumla karşılaştırınca gerçekten inanamamıştı daha çok yolum var zannediyordum. Hemen doğumhaneye indim. Oraya girince biraz kötü oldum travmam tetiklendi birde suni verdiler🤦♀️ Doğumhanede süreç iki saat sürdü. Ana doktorum bana çok anlayışlıydı gerçekten. En son bebek kanalda çok bekledi sıkıntı olacak deyince bir ıkınmışım aktı gitti bebeğim. O anki rahatlama hiçbir şeyde yok. Çook uzun sürdü farkındayım ama anlatmadan geçemezdim hiçbirini. Alllah hepinizi bir avazda kurtarsın. Bebeğinize ve bedeninize güvenin normal Doğumdan korkmayın🤗