Merhaba anneler !
Herşeyin yolunda gittiği mükemmel bir hamileliğim vardı. Yürüdüğüm zaman baskı ve kasılmalarım oluyordu birde idrar yolu enfeksiyonum çıkmıştı son zamanlarda ama onun haricinde herşey yolundaydı. Birgün ufak bir deprem oldu. Ben çok dirayetli değilimdir öyle şeylerde. Çok korktum panikledim. Karnım kasıldı bebek biyere toplandı. Hafif bir ağrım oldu. Tuvalete gittiğimde kahverengi bi leke geldi. Çok korktum ilk başta. Doktoruma yazdım hemen. Bir sorun yoktur ama içimiz rahatlasın istersen nst çektirelim dedi. Bende öyle rahat konuşunca üzerine düşmedim 4 gün sonra randevum vardı zaten. Kontrole gittim herşey yolundaydı. Doktorum yinede nst çekelim dedi. Nst de sancılarım çıktı. Doktorum bu sancılar doğumu tetikleyebilecek boyutta sana serum takıcaz işe yaramazsa yatış vericez dedi. Ben şok oldum çünkü hiçbir sancı hissetmiyordum. Serum işe yaramadı bi gece hastanede yattım. Sabaha sancılarım kesilmişti şükür. 32. Haftamdaydım 1 ay evde yatış verdi doktorum. Evde ilaç kullanmaya devam edecektim ki 6 gün sonra sabaha karşı ağrılarım başladı. Doğum sancısı olduğunu konduramadım. İlaç kullanıyodum, kanamam yoktu herşey yolundaydı doğuramazdım. Ama doğum sancısıymış. Sabaha kadar şiddetli bir adet sancısı çektim. Sabah tuvalete gittiğimde kan geldi. Hemen doktorumu aradım. Doktorum hastane ile ilişkisini kestiğini söyledi. doğumhaneye gidiyosun hemen dedi. Ağlamaya başladım çok korkmuştum. Dünyam başıma yıkıldı. Hangi doktor kabul ederse o doğurtacaktı beni. Doktor konusunda o kadar pinpirikliydimki bu durum beni daha da zorladı. Bebeğim daha çok küçüktü başımıza neler gelebileceğini kestiremiyordum. İlk bebeğimdi deneyimsizdim neler olacağını bilmeyişimde beni ayrı korkutuyordu. Ebe muayene ettiğinde 9 cm açılmam olduğunu söyledi. Ben dahil herkes şoktaydı çünkü avaz avaz bağırmam gerekirken şiddetli bir sancım yoktu. Fakat bebek makat duruyordu. Acilen sezeryana alındım. Spinal anestezi ile sezeryana alındım. Bebeğim doğdu. Nasıl iyimi yaşıyor mu derken yanıbaşımda buldum onu. Dokunamıyordum ellerim bağlıydı. Koklayamadım. Çok kısa gösterip yoğun bakıma aldılar. Allaha hamdolsun entübe olmadı. Oksijen desteği aldı sadece ve beslenme sorunu vardı. 16 gün yoğun bakımda kaldı. Dokunamadım bebeğime, çok uzaktan görebiliyordum. çok zordu benim için o süreç. Biranda çok kocaman bir boşluğa düşmüştüm. Bebeğim ne karnımdaydı ne kucağımda. Sağlığında bi sorun olacakmıydı, beni unuturmuydu, korkuyormuydu, canı acıyormuydu, ağlıyordu kimse alıp sakinleştirmiyordu içim yanıyodu öyle gördükçe ama elimden birşey gelmiyordu. bana kızıyormuydu yalnız hissediyormuydu… aklımda binbir türlü şey kendimi yiyip bitirdim. Allahıma hamdolsun kavuştum oğluma sağlıklıydı hiçbir sorunumuz yoktu şükür. Bende o süreçte bebeğime bakabilecek kadar iyileşmiştim. Doğumu idrar yolu enfeksiyonu tetikledi diye düşünüyoruz. Deprem korkusuyla gelen ufak bi leke sayesinde durumu farkedip doğumu 1 hafta daha erteleyebilmiş olduk. Şimdi yavrum koynumda mışıl mışıl uyuyor elhamdulillah. Rabbim kimseyi evladıyla sınamasın. Doğum korkunuz varsa eğer yeryüzündeki en dirayetsiz en korkak insan bendim ama o an Allah öyle bir güç veriyorki aklınızdaki tek şey yavrunuza sağlıkla kavuşmak oluyor. Kesinlikle normal doğurucam diyordum, dünya kadar kitap okudum, videolar izledim. Asla mama vermem, emzik vermem, biberon vermem, tentene temas yapıcaz, kordon hemen kesilmicek vs. Bi çok plan vardı aklımda ama hepsinin tersi oldu. Hiç bişeye takılmayın akışına bırakın herşey olacağına varıyormuş. Çok uzun oldu hakkınızı helal edin mümkün olduğu kadar kısalttım :)) umarım hepiniz sağlıkla hayırlısıyla yavrunuza kavuşursunuz. Hoşçakalın :)