Mrvaklynr Ben 24 haftalıkken doğum yaptım. 23 haftalıkken karın ağrısı şikayetiyle acile gittim ve orda 3 cm açıklığım oluğunu öğrendim. Hiç unutmam bir doktor bey yanıma geldi ve dediği şu: “bunlar duayla falan olmaz, bu 2×2=4 gibi birşey bu çocuk YAŞAMAZ kızım!” Bunu diyerek bütün umutlarımı elimden almıştı sanki.. ve moralimi alt üst etmişti.. o gün çok ağlamıştım intiharı bile düşünmüştüm zaten çok zor bir hamileliğim vardı ve sıkıntılarım bitmek bilmiyordu.. Beni direk yatırdılar ve endollerle serumlarla sancılarımı durdurmaya çalıştılar ve durmuştu ağrılarımda yok olmuştu.. hastaneden kesinlikle çıkamazsın dediler zaman kazanmamız gerek lavabo harici kalkamazsın çok risklisin dediler.. 1 hafta yattım hastanede ve aceleci oğlum dayanamadı çıkmak istedi, beni direk sezeryana aldılar 31 aralık 2020 doğurdum. Bebeğim 690 doğdu 605lere düştü, şuan 29 hafta 3 günlüğüz ve bebeğim 1.030 g boyu 36 cm. Tek sıkıntımız ciğerlerinde enfeksiyon var ve solunum cihazından ayrılamıyor çabuk yoruluyor… ilk gördüğümde çok ağlamıştım gözlerimin doluluğundan bebeğimi inceleyememiştim dikkatli bakamamıştım… çok zor bir süreç haftada 1 ya anne ya baba görüyoruz ama prematüre bebekler çok güçlü ve her yanına gittiğimde ben ona ve oda bana güç veriyor. Rabbim kimseyi evlat acısıyla sınamasın… rabbim bizi şanslı annelerden bebeklerimizide şansli bebeklerden eylesin. Herşeyin başı sabır ve dua… içini rahat tut ve dua etmeye sabır etmeye devam et. Herşey güzel olucak inşallah❤️