Öncelikle belirtmek isterim muhtemelen uzun bir yazı olucak vakit ayırıp okuyanlara teşekkür ederim.. Merhaba , güzel anneler , anne olmak isteyenler. Saat gecenin bilmem kaçı ama gözüme uyku girmiyor. Forumdan ayrılamıyorum. İki buçuk yolluk evliyim. İlk bir sene asla korunmamamıza rağmen gebelik oluşmadı. En sonunda doktora gitme kararı aldım. Gittiğim her doktor daha bi sene olmuş bi sorunun gözükmüyor , olur diyip yolladı beni. Aradan bi beş ay falan geçti hala oluşmadı. Defalarca ovulasyon testi denedim hala olmadı. Sonra eşimde bi üroloğa gitti sperm sayısı oldukça az ve 3.seviye varikosel olduğunu öğrendik. Özel hastane doktorları ameliyattan başka bir çare olmadığını söyledi devlet hastanesi doktorları ise varikoselin hayatını etkilemiyor ise ameliyata gerek olmadığını , ameliyat olduğu taktirde %15 oranında düzelteceğini belirtti. Koyulduk araştırmalara aylarca kürler yaptık her ay spermiyogram testi yaptırdık şükürler olsun her defasında daha da yükseldi en son istenen seviyeye geldi fakat hala gebelik yok. En son doktorumu değiştirdim. Doktorum yumurtlama takibi yapacağını söyledi ve takip sonucunda pco olduğum gerçeğini yüzüme tokat gibi çarptı. Tam üç kez klomen ve çatlatma iğnesiyle denedik Aralıkta üçüncü denemede tuttu şükür. Ama sevincim kısa sürdü. 5 haftalıkken evde düşük yaptım yalnızca keseyi görmüştük. İlk düşük olduğu için kimse umursamadı tabi. Haziranda tekrar klomenle gebe kaldım. Ama gebeliğimi öğrendiğim ilk andan itibaren asla düzenli beta artışı olmadı. Bu süreçte tam 10 tüp kan verdim. Hepsi düzensizdi ama kanama falan olmadığı için bekleyelim dedi doktorum 8. Haftaya geldik ne bebek ne kalp atışı yoktu yine kendiliğinden evde düşük yaptım. Sonra araştırmalara başladık genetik testler pıhtılaşma testleri vs. rahim filmi. malesef 3 gende heterozigot olduğunu öğrendim. Şuan coraspin kullanıyorum bi daha gebelik oluşursa iğne kullanmam gerektiğini söylüyorlar. Ama sanki bütün umutlarım tükenmemiş gibiyim. Bedenen ruhen çok yorgun hissediyorum. Çalışıyordum gebelik dolayısıyla ayrıldım işten şimdi işte bulamıyorum. Kafayı yiyecek gibiyim. Hayatımda içimi dökecek kimsem yok. Eşim hariç ama o da bu süreçte çok yorulduğu için bi de bana üzülsün istemiyorum. Çevrede herkes hamile ve sürekli bana da soruyorlar :( normalde güçlü bir yapım vardır ama o kadar ilginç oldum ki kırılgan ağlak bi tip oldum inanmıyorum..