Merhaba kızlarr. O meşhur cümleyi kurmak için can atıyordum ve sonunda bende doğurdummm.. 37+5 te 1.5 cm açılmam ve kasılmalarım vardı. 38+5 te tekrar kontrole gittim açılmam 2.5-3 cm olmuş ve kasılmalarım daha uzundu ama hâlâ düzenli değildi. Hatta post açtım iki kere doğuramıyorum diye. Maalesef bu totem bende tutmadı kızçeler😔 Doktorum doğumun başlamış diyebiliriz kasılmaların düzene girince gel olmazsa bir hafta sonra başlatalım doğumunu dedi. Tabi bu arada ben günde 7-8 tanr hurma yiyorum, yürüyüş yapıyorum. Ayrıca ev taşıdım temizlik falan derken gerçekten fazlasıyla hareket ettiğimi düşünüyordum. Her yatışımda eşime diyordum bu gece bu iş bitecek hayatım bak görürsün doğuracam diye yatıp sabah ilk sözüm bu seferde olmadı oluyordu 😂 39 haftalık olduğumuz sabah (26.10.20) eşimi işe gönderirken kızımın hareketlerinde bi azalma farkettim gece beni hiç rahatsıs etmemişti. Eşime söyledim çikolata falan yedim ama yine etmiyordu. Telaşlanmak istemedim eşimi işe gönderdim ve kahvaltı yaptım aç olduğum için etmiyordur belki diye ama yine tık yoktu. Beklemeninde anlamı yoktu eşim işten geldi hastaneye gittik. Doktorum bir sorun olmadığını ama riske de atmak istemediğini söyledi. Yani bu demek oluyordu ki doğuruyorummmm. Beni aldı bi heyecan odadan çıktım eşim gözümün içine bakıyor ne oldu diye yatış verdi dedim. Tabi garibim korktu çünkü doğurmak için değil hareket azlığı için gelmiştim bir şey oldu sanmış 🤦🏻♀️ Neyse yatış işlemleri yapıldı beni doğum servisine aldılar bir poşet verdiler üstümdekileri çıkarmam için birde önlük. Sadece atletim kaldı içimde. Daha sonra çatala aldılar ve şunu da belirteyim kızlar benim kadar iğneden hastaneden korkan olamaz bence. Kan alınırken bile tansiyonum düşer. O kadar korkuyordum ki 9 ay boyunca sürekli doğum videoları izledim ama sezeryana hiç bakmadım aklımın ucundan dahi.geçirmedim. Ve sürekli ben nasıl doğuracam dikiş atarken hissedecek miyim vs. Eşimin başının etini yedim gerçekten hatta en son bana evde doğurtayım seni nasıl olsa her şeyi anlatıyorsun bir ebe kadar bilgim var diyordu 😂🤦🏻♀️ Neyse işte çatala aldılar damar yolu açacaklar ilkinde bulamadılar tabi ben deli gibi titriyorum. Neyse o halloldu açıklığa bakacaklar baya zorlandı ebe kafası yukarıdaymış kızımın 4 cm açıklıkla suni sancı bağlandıııı. Saat 11 di ve ben diyorum ki oo 4 cm le yatışım yapıldı öğleden sonraya doğururum. Saat 2 oldu doktorum geldi muayane etmek için açıklığım hâlâ 4 cm di ve ben sancı hissetmiyordum daha. Suyumu patlattı daha doğrusu patlatmış ben ne olduğunu anlamadım 😂 Öyle korkulacak bir şey değilmiş hissetmedim bile patladığını bi anda foşş diye de boşalmadı suyum zaten. Suyumda patlayınca dedim buradan okuduğum kadarıyla şiddetli sancılar gelmeye başlayacaktı ve 2 saate doğuracaktım. Sancılarımı hissetmeye başladım yürüyüş yapmaya çalıştım falan. Saat 5 olduğunda yorulduğumu hissediyordum artık doktorum tekrar geldi açıklığım 5 cm bile değildi daha. Öyle büyük hayal kırıklığı yaşadım ki. İğne yapıldı iki tane biri ağrı kesiciymiş diğeri açıklığı hızlandırmak için ilaç. Yarım saat kadar dinlendirdi o ağrı kesici beni ama sonrası tam bir kabustu benim için. Eşim zorla yürütmeye çalışıyor ama ben nefes bile alamıyorum sancı geldiğinde. Elini sıkıyorum bağırmıyorumda ama gözlerimden yaşlar akıyor. Eşim sürekli motive etmeye çalıştı beni bak kendini salma az kaldı hayatım kızımıza kavuşucaz vs. O olmasa gerçekten ne yapardım bilmiyorum. Akşam 9 a kadar çektim bunu artık beni sezeryana alsınlar demeye başladım. İğneden bile korkan ben sezeryan istiyordum. Ebe geldi muayene etmek için açıklığım hâlâ 5 cm di ve suyum yeşil gelmeye başlamıştı. Kızım kakasını yapmış. Hemen nst bağladılar bir yandan nst de sancı çekmek çok zor bir yandan kızıma bir şey oldu diye korkuyorum. O an gerçekten saatlerdir bana teselli veren eşimin gözlerindeki korkuyu gördüm. Doktoruma atmışlar nst sonucunu. Sonuç acil sezeryan. Eşimi çıkardılar odadan sondam odamda takıldı. Ama korkacak kadar kötü bir şey değilmiş. Hissetmedim bile diyebilirim. Daha sonra tekerlekli sandalye geldi ve beni çıkardılar. Ameliyat olacağım odaya kadar eşim yanımdaydı ve elimi bir an bile bırakmadı. Girerken de seni seviyorum dedi ve kapının ardında kaldı.. İçerideki hemşireye ilk dediğim şey beni tamamen bayıltın. Sağolsun beni sakinleştirmeye çalıştı ve belden iğne vurulmamın daha sağlıklı olduğunu açıklayıp beni ikna etti. Anestesi uzmanı geldi öne doğru hafif eğildim ve kendimi hiç kasmadım. Gerçekten o iğne de korkacak bir şey değilmiş çok minik bir acı hissettim hemen geçti. Yatırdılar hemen kollarımı bağladılar bu arada doktorum geldi falan. Ben sürekli ayaklarımı oynatıyorum ben uyuşmadım daha bak sakın kesmeyin beni diye. Merak etme kontrol etmeden kesmeyiz dediler hissedersen söyle dediler. Kestiklerini belli belirsiz hissettim ama bastırdıklarında hissediyorum diye bağırdım hemşire ne hissediyorsun dedi bastırdıklarını derken bayılmışım 😂 Kızımı kokla diye getirdiklerini hatırlıyorum hayal meyal sonrası ameliyat bitene kadar yok bende. Odama çıkarken asansör kapısı açıldığında ilk gördüğüm eşim ve babamdı herkes bebeğin başında ama ikisi asansör kapısında beni bekliyordu 🤭❤ O gece pek yok bende çok susadığımı ve su vermediklerini hatırlıyorum daha sonra dikişlerimin çok acıyıp yandığını. Ağrı kesici yapmışlar ondan sonra uyumuşım. İlk yürüyüşe gelince oda beklediğim kadar korkunç değildi acı hissetmedim pek sadece biraz ağrılıydı. Ama dayanamayacak kadar değil çektiğim sancının yanında hiçbir şeydi. Karnıma iki kere bastırdılar oda uyuşukluğum geçmeden önceydi pek hissetmedim yani. Sonda çıkarken de çok hafif bi sancı hissettim onda da korkacak bir şeu yok. 😊 Biraz uzun oldu ama ayrıntılı anlatmak istedim kızlar. İlk iki gün kızımla pek ilgilenemedim ama şu an doya doya vakit geçiriyorum kızımla. İki gece yattık hastanede. Eve gelir gelmez banyomu yaptım oturarak ve annem yardım etti. İkinci banyomu tek başıma yapabildim. Bugün 9 gün oldu ve artık kendi işimi kendim görebiliyorum sırt üstü sağa sola yatabiliyorum. Yastıklarla destek alarak tabi. Anlatacaklarım bu kadar sormak istediğiniz bir şeu olursa yazabilirsiniz kızlar. En güzel doğumlar sizin olsun. Unutmayın ne olursa olsun sonucunda yavrunuzunu kucağınıza aldığınızda hef şey unutuluyor. Çektiğin tüm acılar… 💕