Eveeet acısıyla tatlısıyla sonunda bende hikayemi yazıyorum ☺️ Uzun hikayeleri okumayı çok severdim her detayını. Şimdi bende uzun uzun yazmak istiyorum 😌 en basından başlarsak ilk adet olmaya başladığımdan beridir ileri derece pko hastalığım vardi. Kendi kendime adet olamayacak duruma gelmiştim. Hatta en son sinir yaptım ve ilacı da reddedip kendi kendime olmayı bekleyeceğim dedim ve tam bir sene olmadım. Bu sürede çevre baskıları vardı tabi. Hani hala bebek yok mu gibisinden. İstiyordum ama olmadığı icin artık üzülmeye başlamıştım. En son gorumcem benim üstüme ikinciye hamile kaldığını öğrenince ve ben üzülürüm diye bana geç söylediklerini duyunca bu iş böyle olmaz dedim ve canım doktorum op dr nehir bayram hocama gittim. Konuştuk anlattı vs. Klomen tedavisine başlamaya karar verdik ama ilk ayda sonuç alamayabilecegimizi söyledi . O hem doktor hemde psikologum gibiydi.. içim öyle rahattı ki. Bir senedir adet olmadığım icin önce adetimi söktürdü. O ay hiç yumurtam büyümedi ama hiç üzülmedim. Aksine beni motive ediyordu. İkinci ay bir tane doz yükselttik ve sadece bir yumurtam vardı oda epey büyümüştü acaba kiste mi döndü düşüncesine girdi doktorum sonra anladik ki donmemis hemen çatlatma ignemi vuruldum. Ve zorlu bekleyiş o 14 gün.. 14 Günün sonunda tam 14 şubatta yaptığım test ve zor görünen 2. Çizgi. Rabbim.. gözlerime inanamıyorum. Hamileydim ❤️ İlk 20 haftam ağır bulantılarla geçiyordu. 5-6 kilo vermiştim. Mutfağıma giremedim aylarca. Su bile içmek ne büyük nimetmiş. Benim için hamileliğimin en zor kısmıydı bu . Ama bulantılar bir gün hooop diye gidince bende iste o balayı zamanına girdim. Gezdik eglendik hiç hamile gibi değildim karnımda aşırı büyük değildi zaten. Gerçekten çok çok güzel bi dönemdi hiiic unutmayacağım ❤️ Son haftalara girdiğimde de gayet rahattım hic ağırlaşmış gibi hissetmedim kendimi. Evimin bütün işlerini kendim gördüm yemeklerimi yaptım hiç kendimi salmadım. Allah’a sukur büyük bir rahatsızlığım da olmadı. Herkesin süreci ayni geçmiyor maalesef ben şanslıydım. Neyse artık doğuma geleyim 😅 ben böyle suyum gelcek falan hayal ediyorum aylardır 😅 kız bebeleri erken doğar dedikleri icin ben en geç 38 de bekliyordum. 38 oldu yok. 39 oldu yok. 40 oldu yok… yok anacim ne sancı ne agri nisan su hicbisey yok. Normal ve doğal doğum istiyordum bu arada. Neyse efenim ben geceleri uyuyamadığım icin bir gece oturup telefonda takılırken tak kasiklarima bi agri girdi değişik. Hemen dk tuttum 20 saniye sürdü. Önceki agrilara benzemiyordu. Tamam dedim bu rahim kasılması ve başlıyoruz artık. Bide o gün normalden farklı bi bel agrim vardı. Neyse sabaha kadar bekledim en son 5 dk bire düşünce eşime uyandırdım artık gidelim bi bakalım durum neymiş dedim hastane çok uzak değildi. Hazırlıklarımız tamamdı aldık gittik açıklık bir cm düzenli sancılar var. Yatmak istemiyorum dedim eve geçtim evde çekmek istedim sancılarımı. O gün boyunca 2 kere daha öğlen ve gece 11 de gittik sancılar artıyordu artık ama açıklık hiç ilerlemedi. O gece nasıl sabah ettim bilmiyorum.. nişanım o gece geldi sabaha kadar parça parça ve sancılar da şiddetlenmiş ben artık duramıyorum. İnsanlarin neden sezeryana alın beni dediklerini çok iyi anlamıştım. O sabah 8 de hastaneye gittik ve oda nee açıklığım 4 cm olmuş benden mutlusu yok . Doğuma uygunum ama bebek kanalda değildi sadece. Ama açıklık tam olana kadar girebilirdi. Yatışım yapıldı saat 1 de açıklığım 8 cm oldu ve beni dogumhaneye aldılar. Ama artık duramıyorum sancı arası dinlenme diye bisey yok artık pespese geliyordu mübarek. Dogumhaneye çıktık baktık bebek hala kanalda degil. Ben ölüyorum. Bana bi hareket gösterdiler bebek kanala girsin diye ama ne mümkün o pozisyonda durmak sanciliyken. Böyle böyle saat akşam 4.30 oldu. Ben artık cildirmis gibi ağlamaya başladım beni uyutun ben sezeryan istiyorum dayanamıyorum diye. Doğumumun tek negatif yanı tam açıklıkla saatlerce sancı çekmekti. Doktorum gelip beni sakinleştirdi bunca zaman bunu hayal ettin pes etme az kaldı çok az kaldı dedi. Kesi de istemediğim için biraz daha bekleyeceğiz bir saat ver bana dedi. Sonra ben yine ağlıyorum ediyorum derken dedim ki hocam dayanamıyorum benden bu kadar kesin olarak sezeryan istiyorum dedim. Karnına bastırmamı kabul edersen normal yaptiricam dedi ben hemen kabul ettim o sancılar arasında ne kadar kötü olabilirdi ki. Başladık artık ben ikiniyorum ikinirken karnıma bastırıyorlar. Toplam 4-5 kes filan bastırlar galiba. Evet canım çok yandı ama sancılarda az değildi yanı.. nefesimi güzel yönettiğim icin doğum anı çok güzeldi. İcinden bisey kayiveriyor insanın. Bi rahatlama bi huzur. Bütün acılar bitti. Göğsümde bi pamuk . Ah rabbim şükürler olsun… tentene temas ve geç kordon klempleme yapıldı. Bu arada kesi ve dikişim gerçekten olmadı. Hala daha nasıl dogurdum bilmiyorum. Bildiğim tek şey baska doktor olsa benim nazımı çekmez o kadar saat bile beklemez direk seseryana alırdı. Doğum sonrasi hemen ayaklandım bebeğime bakabildim. Tek agrim makat bölgesiydi bebek oraya baskı yaptığı icin iki gün orası çok agridi sadece. Suan 9 günlük olduk. Biraz huzursuz bir bebegim var. Bu arada doğum yaptığım gün covid testlerimizde pozitif çıktı. Karantinada bekliyoruz. Belki onun huzursuzluğu vardır kızımda. Benden bu kadardı.. epey uzun oldu ama hep bunu hayal etmiştim ❤️ Tavsiye olarak ben son 1 ay hep plates topunda oturdum egzersiz yaptım. Bulantılardan sonra zaten hep hareketliydim . Bunlarin faydası olmustur diye düşünüyorum. Kendinize iyi bakın. Biz artık happykidse geçiyoruz 🌿 @NaimeYilmaz sabitler misiniz 🥰