2018 yılında 20 haftalık erken dogumdan sonra hayatım kabusa dönmüştü.Hem hamile kalamıyor hem de yeniden aynı şeyleri yaşama korkusu içimdeydi.2020 şubatında tüp bebeğe karar verdik ve dr iki embriyo teansfer ettiğini söyledi.Rahim ağzı yetmezliğiyle 1 bebeği taşıyamayan ben 2 bebek tutarsa nasıl taşıyacaktım?transferden 1 hafta sonra gebeliğimi öğrendim ve korkularım başladı.iki meleğim benimleydi tarifsiz mutluluk ve endişem başlamıstı.Kanamalarla 14.haftamda serklaj oldum ve yemeğimi bile yatağımda yedim wc harici kalkmadım yatakta banyo yaptım ailem sacımı yıkadı.En korktugum şey aynı üzüntüleri yaşamaktı.25.haftaya kadar 40mm rahım agzıyla geldım ve dr a gittiğimde rahim agzımın bebeklerin tekmeleriyle acıldıgını öğrendim daha çok küçüklerdi yaşarlarmıydı genemi kaybedecektim🥺ciper geliştirici hastanede sürekli yatmayla 28.haftaya geldik ve oglumun suyu bitmek üzereydi kızım iyiydi ama benim 2 haftadır ilaçlara rağmen dayanılmaz sancılarım vardı hiç şikayet etmeden dayandım ama 5cm acıklıgım vardı dikiş tutuyordu meleklerimi.Acil 12 eylül sabahı 28+3 te sezeryana alındım ve ikisinin ağlama sesini de duydum çok küçüklerdi yüzlerini göremeden götürdüler küveze. 48.günümğz küvezde benim meleklerim yaşam mücadelesini kazandılar hergün gittşm yanlarına küçük bedenleriyle çok sorun yaşamalarına rağmen savaştılar💪Daha küvezdeyiz emzirmeye geçeceğiz bugun en kısa zamanda kavuşacağız.Çok şükür ben de artık anneyim mucizelerime kavusmama az kaldı tüm eşimin dalga geçip bebegım öldü diye benle dalga geçmelerine ragmen meleklerım benımle.Allahım her isteyene zamanında sağlıklı doğumlar nasip etsin🤲