Sonunda ogluma kavustum. Dogum hikayemi yazmak bana da nasip oldu. Aylarca bekledigim o an 40+1 de geldi. Gebeligimin sonlarina dogru beklemekten cok yorulmustum. Hatta bir kac post bile actim. Aylarca normal doguma hazirlandim. Pilates yaptim, squat yaptim. Evim 6. Katta her seferinde merdivenle ciktim. Esimle beraber doguma hazirlik ve nefes egzersizleri egitimi aldik. Dogumuma eslik etmesi icin bir doula ayarladik. Her sey hazirdi yalnizca bebegimin gelmesini bekliyorduk. Bir gece sporumu yaptim, film izledim yataga girdim ve forumu okudum. Biraz muzik dinledim. Saat 03 civari yattim. Uyumaya calistim tam dalicam derken birden bire bir islaklik hissettim. Cok akintim oluyordu akintidir diye dusundum. Yataktan ciktim ve pijamamin bile islandigini farkettim. Esimi kaldırdım. Suyum gelmisti ve gelmeye devam ediyordu. Klozete oturdum. O sirada kucuk tuvaletimi de yaptim ama su gelmesi ve tuvalet gayet ayirt edilebilirdi. Once ilik bir dusa girdim. Ciktiktan sonra su gelisim oldugu icin altima depend giydim. Evi son kez toparladim. Cantamin eksiklerini koydum. 1, 1.5 saat evde zaman geçirdik. Inanilmaz mutlu ve heyecanliydik. Daha sonra doktorumuzunda dedigi gibi hastaneye gittik ve yatisim yapildi. Saat sabah 5. Doulam ve esim yanimdaydi. Ilk olarak acikligim 2 cm di ve hic sancim yoktu. 8 gibi doktorum geldi ve vajinal fitil yapti. 2 saat kadar bekledik. Hic sancim olmadi. Suyla karistirilan bir ilac verildi ve bir sise suyu 2 saatte icmem istendi. 2 saat gecti cok ufak sancilarim vardi. Oglen olmustu. Bir yandan nstye baglaniyor bir yandan da nadiren muayne ediliyordum ama acilmam 3 cm falandi. Bir turlu dogumum ilerlemiyordu. Surekli olarak egzersizde yapmiyordum cunku doktorum bu dogumun cok uzun surecegini yorulmamam gerektigini soyledi. Belki yarini bile bulabilir emin misin dedi. Hic tereddut dahi etmedik. Cunku aylarca buna hazirlanmistik. Sancilarim yavas yavas artti, pilates topunun uzerindeydim, squat yapiyordum. Artik aksam oldu. Cok uzun saat ac ve susuz kalmistim. Bir once ki gece gec yattigim icin uykusuzdum. Her nstye takilisimda uykuya daliyordum. Agri geldiginde uyaniyor agri gittiginde anlamadan uyuyordum. Vucudum cok yorgundu. Gece cok zorlu olmaya basladi ama hala yeterince acilmam yoktu. Suni sanci almaya basladim. Hatta bu karar verildiginde dahi gelsin oksitosinler diye gulmustum😅. Oncesi rahatsiz etmedi. Sonucta bu bir dogum tabii ki sancim olacakti. Acilmam yaklasik 1.5 saatte 1 cm falan artmaya baslamisti. Bir yanimda esim elimi tutuyor bir yanimda doulam belime giren o tarifsiz acıyı hafifletmek icin masaj yapiyordu. Yan odamda ki hastalar falan artik bana acimistir eminim. Sanci çekmek bir yana bir de surekli vardiyasi degisen ebeler tarafindan alttan muayne ediliyordum ve kendimi cok kasmaya basladim. Belki yarim saatte bir muayne oluyordum. Her elini çıkaranın eldiveni kan icindeydi. Bu arada bu muayneler icin evde bir yag hazirlayip götürmüştüm doktorumun onerisiyle ve o yag ile muayne edildim. Muayne acisini bir tik daha hafifletiyordu. Gece yarisi doktorum geldi, acilmam hala yavasti 24 saat dolmadan dogum yapmam gerektigini soyledi. Cunku su gelisi olmustu. Suni sanci yine arttirildi. Acilmam 7- 8cm olmustu. Bir ebe geldi ve muayne etti. Muayne esnasinda kendimi cok kastigimi bu sekilde giderse nornal dogum yapamayacagimi soyledi. Hatta bir ara kizdi ve aferin sana ya elimi acittin gibisinden bir sey soyledi. O an dogumumun butun akışı degisti. Artik aglamaya basladim. Doktorumu cagirin ben normal dogum yapamayacagim falan dedim. Doktordan once ayni ebe geldi ve dedi ki acilman 9 santim bir saat daha sık disini bu kadar uğraştın dedi. Ardindan doktorun geldi. Bu kadar dayanacagin aklimin ucundan gecmemisti dedi. O da muayne etti ve acilmanin 8 santim olduğunu, kaslarimin çok sıkı oldugunu ve bebegin hala yukarda oldugunu söyledi. Dayanicam dedim. Kalan suyumu patlattilar. Her tarafim kan golu icinde kaldi. Tuvalete oturdum. Doktorum ebeler hemsireler doula herkes bana moral vermeye calisiyordu. Sancimi arttirdilar. Bir yandan goz yaslariyla sancilsri karsilarken bir yandanda pilates topu uzerindeydim. Her sanci geldiginde dunyayla butun ilisigim kesiliyordu. Cunku sancim 100unde uzerindeydi. O anlarin tamamini hatırlayamıyorum her seferinde kendimden geçiyordum. Gece saat 2 bucuk olmustu. Sabahtan beri yapay sancılarla dogurmaya calisiyordum. Cok yuksek olan moralim ve inancim yavas yavas yerini karamsarliga birakti. Doktorum geldi yine muayne oldum. Muayne esnasinda bir yandan yukardan bebege bastırıyorlar bebegi asagiya indirmeye calisiyorlardi. Artik mahfolmustum. Odanin her yeri kan ve suydu belki 20 kez muayne edilmiştim. Sancim olabilecek dayanabilecegim en yuksek haldeydi. acilmamin 8-9 cm oldugunu soylediler. Kendimi cok sıktığım icin acilmaya rahat bakamadiklarini söylediler. Doktorum beninle cok guzel bir sekilde konustu. Aylardir beraber hazirlandigimizi biliyorum fakat dogum riskli, kaslarin cok sıkı eger rahatlamazsan bebek çıkarken sıkışabilir dedi. Onumuzde iki secenek vardi. Ya suni sanci yeniden arttirilacak bir kac saat daha bekleyecektik ama sonunda yine normal dogum olmayabilirdi yada sezaryene alınacaktım. Esimle birbirimize sarildik ve konustuk. Daha fazla aci çekmemi istemedigini soyledi. Acikcasi bende biraz daha aci cekip yeniden sezaryen olma ihtimalini hic istemiyordum. Nstde sancim 120lerin bile uzerinde cikmisti ama oglum bu sekilde gelmek istemedi ve dogum baslamamisti. Aglaya aglaya sezeryen olmak istedigimi söyledim. Onlugu giydirdiler. Ameliyathaneye girerken bile agliyordum. Bu kadar saat bunlari yasayip sonuc vermemesi beni kahretmisti. Spinal uyguladilar. Belden asagim uyustu. O kadar titriyordum ki arada solunumla da uyusturuyorlardi. Sonra bir aglama sesi duydum. Bebegimi 1 saniye gösterdiler sonra hemen aldilar. Oysa ki kordonu gec kesilecekti. Ten tene temas yapılacaktı ama bebegim yoktu. Yalnizca aglama sesini duyuyordum. Oglum iceride kakasini yapmisti. Cok sukur bir sıkıntı yoktu onun icinde benim icinde ama hayatimin en buyuk tecrubelerinden biri oldu. Aslinda cok kontrolcü bir kisiligim yok. Hayati her zaman akisinda yasadim. Ama gebeligimi, dogumumu cok kontrol etmeye calistim. Bu yaşadıklarım bana cok buyuk bir ders oldu. Hic bir sey planladigim gibi gitmedi. Aksine her sey planladigimin tersi gibi yasandi. Her zaman dedim sezeryen cok buyuk bir velinimet. Fakat vücutlarımiz normal doguma gore yaratilmis. Ama gelin gorun ki bende boyle olmadi. Dogum bir kas eylemi. Ve benim kaslarim psikolojim normal doguma musade etmedi. Evladimi saglikla kucagima almak benim icin cok buyuk bir mutluluk ama kesinlikle uzerimde bir travma kaldi. Cok uzgunum. Cabalarima, emeklerime, yorgunluklarima. Her ne kadar sonu guzel olsada sureci zordu. Ne kadar zamanda atlatirim bilmiyorum ama evet her seye degiyor… Benim yaşadıklarım kulaginiza kupe olsun. Kendinizi rahat birakin. Dogum sonrası doktorum, sezeryen olmakla cok dogru bir karar verdigimi soyledi. Normalde sezeryenda elimle kaldırdığım kaslari sende kaldıramadım cok zorlandim çok sıkıydı dedi. Belki de normal dogum icin bir kac saat daha beklemis olsam bebegim kakasini da yiyecekti. Her seyde vardir bir hayr. Insallah sizlere cok saha kolay dogumlsr nasip olsun. Lutfen etkilenmeyin herkesin dogum oykusu baska. Allah hayirli dogumlar versin hepinize…