Evettt sonunda bende hikayemi sizlerle paylaşıyorummm🥰
Her hikayeleri okuduğumda acaba bende doğurcakmıyım diye sorgulardım kendimi. Ve sonunda Rabbim kızımı bana kavuşturdu🥰 Kızlar ben başından beri normal doğum isteyen biriydim. Bu zamana kadar gidişatım hep normal doğumdu ta ki son haftalar tansiyonlarım yükselmeye başlayana kadar. 35.haftadan sonra tansiyonlarım devamlı 14 çıkıyordu ve protein kaçağım vardı. Doktorum gebelik zehirlenmesinden korkuyordu ve tansiyon ilacı vermişti düzenli kullanmama rağmen aman aman düştüğünü görmüyorduk. Yinede normal doğum için çok çabalamıştık. 37.haftada gittiğimizde gövde ve kafamız 1 hafta önden gidiyor demişti. Daha sonrasında 2 günde bir kontrole gitmeye başladım nstde hafif sancılarım çıkıyordu ve en son cuma günü gittiğimde 2 cm açıklığım vardı ama bebişim aşağı inmemişti. Doktorum boynunda kordon olduğunu söyledi ondan dolayı aşağı inemeyebilir dedi tam olarak göremiyorum boynunu çok kıvırmış dedi. Ardından yine tansiyonum ölçüldü ve 14 küsür olduğunu gördük idrar tahlilim yapıldı sonuçları 1 saat sonra almaya gidicektik. Doktorum daha biz hastaneye gitmeden aradı gel bi konuşalım dedi hastaneye gittik protein kaçağımın olduğunu söyledi. Bebeğin de kafa ve vücudunun 1 hafta önden gittiğini benim için riskli olabileceğini ve sezeryan olmam gerektiğini istersem hemen ameliyata alınacağımı söyledi. O an bi şoka girdim ve bebeğimin sağlığı için herşeyi kabul ettim. Hemen eve gittik duşumu aldım valizimi pusetimi eşyalarımı toplayıp evden çıktık hastaneye giderken elim ayağıma dolanmıştı çok heyecanlıydım. Gittik yatışım yapıldı odama çıktım ameliyathane elbisesini giydirdiler ve sedyeye yatırıp ameliyathaneye götürdüler. Doktorum beni sakinleştirmeye çalışıyordu bu arada anestezi uzmanı geldi. Belden yapılan iğne acıtmıyor deniliyordu ama bilmiyorum benim çokk kötü canım yandı o an😣 kabus gibiydi. Ardından ayaklarımdan göğüs kısmına doğru bi sıcaklık hissettim vücudum artık uyuşmuştu sonda takıldı ardından doktorum işleme başladı. O an herşeyi hissediyordum sadece acı hiç bi şekilde hissedilmiyordu sanki doktorum eliyle bastırıp masaj yapıyor gibi bi his vardı. Aradan biraz zaman geçince benim pamuk kızımı çıkarıp gösterdiler o an dünyalara bedeldi o kadar güzel bi duygu ki insan asla ama asla ağlamadan duramıyor mutluluktan🥰🥰 sonra temizleyip giydirmeye götürdüler giydirip tekrar yanıma getirdiler fotoğraf çektiler ardından pamuk kızımı eşime verip annemle beraber odaya göndermiş hemşireler. Bende bi 20 25 dk sonra ameliyathaneden çıktım sedyeyle Odaya götürüyorlardı vücudum uyuşuktu üşüdüğümü hissetmiyordum ama istemsiz şekilde aşırı derecede titriyordum. Odaya götürüldüm eşim annem ben pamuk kızıma bakıp duygulandık bu bizimmi diyerek🥰🥰 o kadar güzel bir duygu ki anlatamam kelimeler yetmez. 3 saat sonra vücudumun uyuşukluğu geçmeye başladı vee işte kabus başladı benim için. Dikiş yerlerim o kadar çok acıyordu ki bebeğimle bile ilgilenmeme engel oldu 😭🥺 bi gün 4.günüm ve hala dikiş yerlerim çok acıyor tek başına oturup kalkamıyorum sanki diri diri kesiliyormuşum hissi oluyor. Normalde sezeryan doğum hikayelerini okuduğumda çoğu kişinin o kadar ağrı çekmediğini görüyorum ama benim neden bu şekilde oldu hiç bilmiyorum çok acı çekiyorum 😔😔 tez zamanda geçer inşallah diyerek kendimi avutuyorum. Güzel kızımın kokusu sıcaklığı bana yetiyor 🥰😍😍 inşallah en kısa zamanda toparlarım acılarım gider ve kızımla bol bol ilgilenebilirim dua edin bana kızlar 😊 istediğiniz herşeyi sorabilirsiniz 🥳🥳