Kızlar şükürler olsun bende bebeğimi kucağıma aldım. Şuanda 11 günlük. Burada hep pozitif doğum hikayelerini okuyordum ve kendi hikayemi yazmak için sabırsızlanıyordum. Öncelikle benim 2 sene öncesinde tedavi olduğum anksiyete bozukluğu hastalığım vardı bende sebepsiz yere kusma nöbetleri olarak kendisini gösteriyordu. Hamileliğim boyunca ilaç kullanmadım ve 9 ay boyunca sadece bir kere ilk trimesterda bi atak geçirdim daha sonrada hiç geçirmedim. Gelelim doğum hikayeme.. kendimi sürekli olarak normal doğuma motive ediyordum sezaryeni seçenek olarak dahi görmüyordum. 39+4 haftalık gebeydim ve hiçbir doğum belirtim yoktu haliyle bende artık sabırsızlanıyordum ve doktora gittim☺️ Doktorum doğumu tetiklemek için eliyle catı muayenesi yapar gibi bebeğin kesesini pelvis kemiğimden sıyırdı. O gün ve akşam kasık ağrılarım oldu ertesi gün sabah 13 ekim sabah 7.30 39+5 te nişanım geldi 🙏fakat sancım yoktu. Ertesi gün nişanım gelmeye devam etti ve ben eşime hastaneye gitmek istediğimi söyledim. Sadece içime böyle bir his doğmuştu . Sabah 10 da hastaneye gittik nst te sancım çıkmadı bebekte uyuyordu bir türlü uyandıramadık eve geri döndük. Saat 2-3 e doğru hafif hafif sancılarım gelmeye başladı önemsemedim komşumla yürüyüşe çıktım. Eve geldiğimde aşırı derecede enerjiktim ve mutfakta yemek tatlı filan yapmaya başladım bu arada sancılarım hala gelip gidiyordu☺️ Saat 5-6 gibi sancılarımın süresinin uzadığını ve siklastigini fark ettim ve eşime dakika tutmasını söyledim bu arada plates topunda zıplayarak tv izledim☺️ Akşam 7.30 da sancılarım 5dk ya bir düştü ve eşimle hastaneye gittik açılmam 5cmdi. Sunni sancıya bile gerek görmediler eşimle sancı odasında sancılarımı karşılamaya başladık. Duş alıyordum, squat çekiyordum hersey cok güzel ilerliyordu bu arada eşimde doktor olduğu için ebeler neredeyse hiç yanıma bile uğramadı her şeyi eşimle bana bıraktı devlet hastanesi olmasına rağmen çok güzel ve rahat ilerliyorduk. Daha sonra bana büyük tuvaletim var hissi geldi ve ebe sancımla beraber tuşe yaptı açılman 7 cm olmuş dedi saat 11 civarıydı. Ne olduysa o dakikadan sonra oldu. O tuşe canımı çok yaktı birden hiç ummadığım anda lanet hastalığım kendini gösteriverdi ve kusmaya başladım. Sürekli kusmaya devam ettim ebeler umursamadı herkes doğuma odaklıydı kusmamı normal sanıyorlardı ama benim kusmam panik atağımın habercisiydi bunu biliyordum. Sürekli kusmaya devam ettim ve doktoruma beni sezaryene al diye yalvarmaya başladım o an tek derdim kusmaktan kurtulabilmekti… doğumu filan unutmuştum 😔 doktor muayene etti ve bebek kendisini geri çekmiş dedi sunni sanci teklif etti red ettim kesemi yırtmayı teklif etti red ettim… 7cm açıklıkla sezaryen olup kızımı kucağıma aldım. Şükür ikimizde sağlıklıyız ama o güne dönebilsem keşke asla pes etmezdim, sezaryen olmazdım. Bu arada ilk dogumumdu ve dogum sancılarım adet agrilarimdan biraz fazlaydi yani başedebiliyordum.iki doğumu da yapmış gibi oldum çektiğim sancılarım boşa gitti, sezaryen sonrasıda berbatti dikişlerden dolayı bebeğimle ilgilenemedim bile üstüne mastit oldum😔herkese tavsiyemdir normal doğurmaya bakın.